Epoki historyczne > Historia ogólnie

Skąd pochodzą nazwiska?

<< < (82/186) > >>

szukająca:
Witam serdecznie.
Chciałabym prosić o pomoc w rozszyfrowaniu pochodzenia i "ewaluacji" przez wieki sposobu zapisywania (lub brzmienia) nazwisk: Bień, Górniak i Kędzior.
Z góry dziękuję za informacje.

Lidia M. Nowicka:
235.
Borówko

A. Etymologia

Nazwisko Borówko można wywodzić od nazwy osobowej Borówka, ta od rzeczownika borówka, czyli:
1. beczka z drzewa borowego czyli sosnowego,
2. jagoda borówki brusznicy,
3. biedronka, 4. rodzaj trąbki myśliwskiej,
5. pewna choroba letnia bydła,
6. rodzaj pszczół,
7. nazwa dawana niekiedy mącznicy garbarskiej
(zob. Słownik języka polskiego, ułożony pod red. Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. Warszawa 1900, t. I. A-G, s. 192).

Możliwe jest również wywodzenie nazwiska od nazw miejscowych:
- Borówka, odnotowanej na terenie byłych powiatów: jampolskiego, radomyskiego, dyneburskiego, nowoaleksandrowskiego, trockiego, rzeżyckiego;
- Borówki w byłym powiecie złotowskim i brodnickim,
- Borówko w byłym powiecie średzkim i kościańskim
(zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I, s. 321-322).

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Borówko, to: Borówka, Borówk, Borówków.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Objaśnienie tropów etymologicznych jest zaledwie wstępem do znalezienia odpowiedzi na pytanie o pochodzenie nazwiska. Potwierdzeniem etymologicznej hipotezy (opartej na ogólnych zasadach kształtowania się i pochodzenia nazwisk) będzie dopiero wywód genealogiczny od osoby, od której nazwisko dziedziczymy. Czasem wieloletnie badanie źródeł historycznych, w celu prześledzenia losów rodu, pozwala dotrzeć do jego rzeczywistego pochodzenia.
Poszukując pierwotnej siedziby rodu można na początku skierować się tam, gdzie do tej pory znajdują się największe skupiska osób noszących rodowe nazwisko. Dane o frekwencji nazwiska Borówko wskazują, iż należy ono w Polsce do nazwisk rzadkich, o tzw. niskiej częstotliwości występowania, które Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 31 do 900 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

O frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Borówko w Polsce dowiesz się więcej:

1. Z internetowej wersji "Słownika nazwisk współcześnie w Polsce używanych" pod red. prof. Kazimierza Rymuta, wydanego w wersji tradycyjnej przez Instytut Języka Polskiego PAN w Krakowie – zamieszczonej na stronie serwisu heraldyczno-genealogicznego Ośrodka Dokumentacji Wychodźstwa Polskiego w Pułtusku.
Uwaga:
Po wybraniu w menu zakładki „Słownik nazwisk”, wpisz (na nowej stronie) w okienko wyszukiwarki interesujące Cię nazwisko i kliknij SZUKAJ.
Z tabeli wynikowej wybierz dane dotyczące nazwiska z kolumny „Rozmieszczenie” albo cały wiersz i przekopiuj do okienka: ”Podaj dane o jednym nazwisku” skryptu rysującego mapę Polski na podstawie „Słownika…” prof. Kazimierza Rymuta, zamieszczonego na stronie Wortalu „Genealogia Polska” („GENPOL.com”) - „Mapa Polski”, wer. 2.0, Jarosław Lech.
Uzyskasz w ten sposób dane o występowaniu nazwiska w Polsce na początku lat 90. XX wieku (w poszczególnych województwach sprzed 1988 roku) w układzie tabelarycznym oraz obraz graficzny (mapa Polski).

2. Z portalu „moi krewni.pl” (osobno dla formy żeńskiej i męskiej). Źródło to prezentuje dane o frekwencji i rozmieszczeniu nazwiska (uwzględniając powiaty i miasta) oraz mapę kraju. Niestety, zawiera ono jednak błędy w statystyce niektórych nazwisk, brak jest też informacji o dacie i źródle danych.

C. Dodatek

Prawdopodobnie nazwisko Borówko, które w Słowniku… opracowanym przez profesora Kazimierza Rymuta w latach 1992–1994 (na podstawie materiałów Rządowego Centrum Informatycznego PESEL - Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności) poświadczone jest ono ogółem 179 razy jest błędną (zmienioną przez losy rodu) formą liczniej występującego w Polsce nazwiska Borówka, poświadczonego 1 291 razy (K. Rymut, Słownik nazwisk współcześnie w Polsce używanych, PAN IJP, Kraków 1994).
Według tezy profesora Kazimierza Rymuta formy błędne „lokują się głównie w grupie nazwisk o niskiej frekwencji”.

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Borówko, do dalszej samodzielnej eksploracji.

236.
Dąber

A. Etymologia

Profesora Kazimierz Rymut nazwisko Dąber wywodzi od dąbrowa ‘las dębowy’, od dąbrówka ‘mała dąbrowa’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II. L-Ż. Kraków 2001).

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Dąber, to: Dąbrowa, Dąbrowiak, Dąbrowiak, Dąbrowica, Dąbrowicki, Dąbrowic, Dąbrowka, Dąbrowko, Dąbrowna, Dąbrowny, Dąbrowo, Dąbrowo, Dąbrowolski, Dąbrówka, Dąbrówko, Dąbrówna, Dąbrówny, Dąber,  Dąbera.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Dąber wskazują, iż należy ono w Polsce do nazwisk rzadkich, o tzw. niskiej częstotliwości występowania, które Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 31 do 900 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Dąber w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Dąber, do dalszej samodzielnej eksploracji.

237.
Lenkiewicz

A. Etymologia

Nazwisko Lenkiewicz, według profesora Kazimierza Rymuta, można wywodzić od niemieckiej nazwy osobowej Lang(e), ta od przymiotnika lang(e) ‘długi’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II. L-Ż. Kraków 2001).

Ze względu na patronimiczną formę nazwiska (ukształtowaną przyrostkiem –ewicz) mało prawdopodobne wydaje się odapelatywne pochodzenie nazwiska i jego związek z rzeczownikiem len, czyli: 1. roślina, 2. włókna lnu zwyczajnego, 3. tkanina lniana, płótno, wyraz pochodzący z łacińskiego linum (zob. Słownik języka polskiego, ułożony pod red. Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. Warszawa 1902, t. II. H-M).

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Lenkiewicz, to: Lenk, Lenkajtis, Lenkalik, Lenkat,  Lenkcis, Lenke, Lenkert, Lenkewicz, Lenkie, Lenkisch, Lenkisz, Lenko, Lenkow, Lenkowicz, Lenkowiec, Lenkowski, Lenmann, Leno.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Lenkiewicz wskazują, iż należy ono w Polsce do grupy o średniej frekwencji, którą Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 2001 do 16 000 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).  
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Lenkiewicz w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Lenkiewicz, do dalszej samodzielnej eksploracji.

238.
Sańczyk

A. Etymologia

Dodany do podstawy Sań- sufiks -czyk wskazuje na patronimiczny charakter nazwiska: „ […] przyrostki -ewicz oraz -owicz i -ak oraz pochodne -czak, -owiak, -ek, pochodne -czek, -ik, pochodne -czyk, -uk, pochodne -czuk, -ec, pochodne -owiec i -ewiec pełnią funkcję patronimiczną, tj. nazywają dzieci od nazwiska ojca (a w przypadku nieznajomości ojca od nazwiska matki) […]” (zob. Edward Breza, Nazwiska Pomorzan: pochodzenie i zmiany. Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2004, t. III, s. 9).

Podstawę nazwiska Sań+czyk można prawdopodobnie wywodzić od formyStanek, tę zaś od imienia Stanisław, lub Stanimir.

Porównaj też stańczyć się = stańcować się (zob. Słownik języka polskiego, ułożony pod red. Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. Warszawa  1915, t. VI. S-Ś, s. 393).

Wreszcie można zastanowić się, czy Sańczykiem nie nazwano kogoś ‘roztrząsającego sancyty’ (sancyt = deputacja) (zob. ten sam Słownik języka polskiego…, t. VI, s. 28).

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Sańczyk wskazują, iż należy ono w Polsce do nazwisk rzadkich, o tzw. niskiej częstotliwości występowania, które Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 31 do 900 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Sańczyk w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Sańczyk, do dalszej samodzielnej eksploracji.


Anno,

nazwiska Wasileni nie poświadczają znane mi źródła, to znaczy nie podaje tej formy nazwiska prof. Kazimierz Rymut w swoim Słowniku… opracowanym w latach 1992–1994, na podstawie materiałów Rządowego Centrum Informatycznego PESEL - Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności (K. Rymut, Słownik nazwisk współcześnie w Polsce używanych, PAN IJP, Kraków 1994) ani też nie znalazłam jej w żadnej monografii czy zbiorze nazwisk.
Być może jest to błędna forma zapisu nazwiska Wasilenia, przez pominięcie litery „a”?

239.
Wasilenia

A. Etymologia

Nazwisko Wasilenia można wywodzić od imienia pochodzenia greckiego Bazyli, pochodzącego od basileus ‘wódz, król’ i znanego na Rusi jako Wasylij, Wasyl (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. I A-K, Kraków 2001, s. 24) oraz Wasil (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego, Warszawa 1880-1914).

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Wasilenia, to: Wasil, Wasileniuk, Wasilew, Wasilewicz, Wasilewski, Wasiliew, Wasiliewski, Wasiljew, Wasilkiewicz, Wasilkowicz, Wasilkowski, Wasilowicz, Wasilowski, Wasiluk, Wasilyszyn, Wasiłowski, Wasiołkowski, Wasiołowski, Wasiulewicz, Wasiulewski, Wasiułyński, Wasłowicz, Wasyl, Wasylak, Wasylczak, Wasylecki, Wasylenko, Wasylew, Wasylewski, Wasylewicz, Wasyli, Wasylkiewicz, Wasylkow, Wasylkowicz, Wasylow, Wasylowicz, Wasylowski, Wasyluk, Wasylyszyn, Wasył, Wasyłew, Wasyłkow, Wasyłowicz, Wasyłowski, Wasyłyn.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Wasilenia wskazują, iż należy ono w Polsce do nazwisk rzadkich, o tzw. niskiej częstotliwości występowania, które Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 31 do 900 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
powaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Wasilenia w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Wasilenia, do dalszej samodzielnej eksploracji.

Łączę pozdrowienia –
Lidia


............................
Edit – 2 lutego 2010

240.
Bień

A. Etymologia

Nazwisko Bień można również wywodzić od imienia Benedykt > Bień. Samo imię Benedykt pochodzi od łacińskiego Benedictus, to zaś od bene ‘dobrze’ i dico, -ere ‘mówić’, benedictus ‘błogosławiony’ (M. Malec, Imiona chrześcijańskie w średniowiecznej Polsce, Kraków 1994, s. 197).

Można je również wywodzić od imienia Beniamin, w średniowieczu Bienijamin.

Porównaj też nazwę miejscową Bień, wieś w dawnym powiecie kieleckim, gmina i parafia Mniów (zob. dostępny w Internecie Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I, s. 218-219).

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Bień, to: Bieńko, Bieniek, itp.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Bień wskazują, iż należy ono w Polsce do grupy o średniej frekwencji, którą Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 2001 do 16 000 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Bień w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Bień, do dalszej samodzielnej eksploracji.

241.
Górniak

A. Etymologia

Nazwisko Górniak utworzone  jest nacechowanym patronimicznie przyrostkiem –ak, wskazującym na jego odojcowski charakter.
Prawdopodobnie podstawę nazwiska stanowił rzeczownik góra lub popularna nazwa miejscowa Góra.
Tak zapewne pierwotnie określano kogoś mieszkającego na górze lub w jej sąsiedztwie, por. Zarzeczny, Mostowy itp. nazwiska utworzone od miejsca zamieszkania.
Apelatyw góra to m. in.:
1. wysoka wyniosłość ziemi,
2. łańcuch pasmo gór, 3. kopalnia, żupa, szyb,
4. przylądek,
5. wyniosłość, wypukłość, nierówność, wywyższenie,
6. kupa, gromada, stos, sterta, fura,
7. z górą = z dodatkiem, z czubem, z nasypką, z dokładką,
8. część wyżej leżąca, wyższa, wierzchołek, szczyt,
9. strych, poddasze,
10. wyższe piętro,
11. kierunek ku zenitowi,
12. przewaga, górowanie,
13. góra miłosierdzia = rodzaj lombardu w wiekach średnich
(zob. Słownik języka polskiego, ułożony pod red. Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. Warszawa 1900, t. I. A-G, s. 887-889).

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Górniak, to: Górna, Górnacki, Górnacz, Górnak, Górnas, Górnaś, Górnecki, Górniaczyk, Górniak vel Górski, Górski, itp.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Górniak wskazują, iż należy ono w Polsce do grupy o średniej frekwencji, którą Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 2001 do 16 000 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Górniak w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Górniak, do dalszej samodzielnej eksploracji.

242.
Kędzior

A. Etymologia

Nazwisko Kędzior można wywodzić od nazwy osobowej Kędzior, tę zaś od apelatywów:
 kędzior –
1. pukiel, lok, włosy sztucznie albo naturalnie skarbowane, ufryzowane,
2. człowiek mający głowę kędziarzawą
lub kędziorek
1. zdrobnienie od powyższego,
2. rodzaj deseni na pisankach,
3. rodzaj grzyba
(zob. Słownik języka polskiego, ułożony pod red. Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. Warszawa 1902, t. II. H-M, s. 316).

Porównaj też nazwę miejscową Kędziork (były powiat brzeziński, koniński) oraz  Kędziory (były powiat kutnowski) - zob. Słownik geograficzny… jak wyżej.

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Kędzior, to: Kędzia, Kędziak, Kędziar, Kędziara, Kędziarska, Kędziawski, Kędzier, Kędziera, Kędzierawski, Kędzierek, Kędzierski, Kędzierzawski, Kędzik, Kędzio, Kędzioł, Kędziora, Kędziorek, Kędziorski, Kędziór, Kędziura, itp.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Kędzior wskazują, iż należy ono w Polsce do grupy o średniej frekwencji, którą Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 2001 do 16 000 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Kędzior w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Kędzior, do dalszej samodzielnej eksploracji.

Łączę pozdrowienia –
Lata Błądzenia

P.S.
Przedstawienie rozwoju kształtowania się nazwisk Bień, Górniak i Kędzior, w poszczególnych wiekach, wymagałoby napisania na temat każdego z nich odrębnego artykułu. Ponadto, przedstawienie problemu tych nazwisk, w takim ujęciu, wymagałoby przeprowadzenia badań na podstawie zachowanych materiałów źródłowych, i niestety, przekracza moje skromne możliwości.

Niemniej temat jest interesujący z uwagi choćby na fakt występowania w każdym z tych nazwisk charakterystycznych dla języka polskiego znaków diaktrycznych, jak: „ń” – w Bień, „ó” – w Górniak czy „ę” – w Kędzior. Rzadko bowiem, w analizowanych dawnych rękopisach, zdarzają się nazwy osobowe, w których na przykład zaznacza się dawne długie „o” przez literę „ó”. I tak, na przykład, w dokumencie z 1683 roku Górny odnotowany jest jako Gorny. (Przy okazji polecam dzieło Zenona Klemensiewicza, Historia języka polskiego.)

Odrębny problem, to okres zaborów i pisowni nazwisk polskich przez zaborców. Ciekawe obserwacje przynosi analiza adaptacji przez Niemców polskiego systemu konsonantycznego. Wahania w pisowni dotyczą przede wszystkim nazwisk, w których znajdują się spółgłoski miękkie i zmiękczone. Pisownia tych dźwięków była dla Niemców szczególnie trudna, ponieważ język niemiecki nie ma w swym zasobie „ń” (Bień) oraz „ć”, ś, „ź”. Modyfikacje zapisu takich nazwisk (wynikające z prób dostosowania polskich spółgłosek do fonetycznego systemu niemieckiego) wykazują się dużą niekonsekwencją, najczęściej zaś pomijano znaki diaktryczne.
Niemcy również w nazwach osobowych polskie „ę” (Kędzior) zapisywali jako „en” (np. nasz Jędrek w ich zapisie występuje jako Gendregk.
Zwyczajem niemieckim polskie nazwiska zakończone na „k” (Górniak) często zapisywano przez „ck” (np. Kuklik występował w dokumentach jako Kucklick).

Jeszcze więcej kłopotów, z zapisywaniem nazwisk polskich, mieli kanceliści posługujący się cyrylicą.

Lidia M. Nowicka

asia456:
Poszukuję etymologie nazwiska Błazik. Bardzo bym prosiła o jakieś wskazówki. Z góry dziękuję!

szukająca:
Bardzo Pani dziękuję za wszystkie informacje i sugestie, na pewno je wykorzystam.  Pozdrawiam serdecznie. :)

Lidia M. Nowicka:
243.
Błazik

A. Etymologia

Nazwisko Błazik można wywodzić od imion na Bła- typu Błażej (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. I A-K, Kraków 1999, s. 40).
Imię Błażej, jak podaje dostępny w Internecie „leksykon.interia.pl”, jest pochodzenia łacińskiego i wywodzi się od słowa blatio ‘gadać, paplać’. Oznacza: jąkała, gaduła lub błagający, modlący się (ostatnie dwa znaczenia mają źródłosłów słowiański). W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku w różnych formach.

Inne formy nazwiska, notowane w Polsce, powstałe prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Błazik, to: Błasiak, Błasik, Blazek, Błaziński, Błaźkiewicz, Błaż, Błażak, Błażczak, Błażej, Błażejak, Błażejczak, Błażejewicz, Błażejewski, Błażejko, Błażejow, Błażejowicz, Błażek, Błażenkiewicz, Błażewicz, Błażk, Błażkiewicz, Błażko, Błażkowicz, Błażkowicz, Błażkowski, Błażycki, Błażykowski, Błażyński, itp.

B. Frekwencja i rozmieszczenie geograficzne

Dane o frekwencji nazwiska Błazik wskazują, iż należy ono w Polsce do nazwisk rzadkich, o tzw. niskiej częstotliwości występowania, które Jarosław Maciej Zawadzki obejmuje przedziałem od 31 do 900 osób (Zawadzki J. M., 1000 najpopularniejszych nazwisk w Polsce, Świat Książki, Warszawa 2002, s. 31).
Analiza danych o występowaniu nazwiska na świecie, na podstawie World Name Profiles. Map and Statistics, wskazuje na to, iż pochodzi ono z Polski.

Więcej o frekwencji i rozmieszczeniu geograficznym nazwiska Błazik w Polsce dowiesz się postępując według wskazówek, które podałam powyżej przy nazwisku 235. Borówko.

C. Dodatek

Dołączam < odsyłacze > do informacji o osobach noszących nazwisko Błazik, do dalszej samodzielnej eksploracji.

Łączę pozdrowienia –
Lata Błądzenia

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona

Idź do wersji pełnej