Opublikowano
2014-02-21 10:21
Licencja
Wolna licencja

Fryderyk II Hohenstauf i dezintegracja idei krucjaty

Fryderyk II udowodnił, że Jerozolimę można zdobyć nie tylko mieczem. Czy jednak jego zwycięstwo okazało się lepsze? I czy w ogóle można je nazwać zwycięstwem?


Strony:
1 2 3 4 5

Zobacz też: Bliski Wschód - miejsce starcia cywilizacji? [historia, artykuły, publicystyka]

Niezwykły przebieg miała wyprawa zamorska króla Niemiec, Sycylii oraz cesarza rzymskiego – Fryderyka II Hohenstaufa (1212-1250). Trwała ona od 28 czerwca 1228 do 10 czerwca 1229 i nie zostało uznane przez papiestwo jako VI krucjata – zrobiła to dopiero współczesna historiografia. Fryderyk wyruszył na wyprawę wyklęty i nie zapisał się podczas pobytu w Palestynie aktami waleczności.

Portret władcy

Pomnik Fryderyk II w Neapolu (fot. Neapolis 93, opublikowano na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported). Fryderyk II został wprowadzony w 1212 roku na tron niemiecki z inicjatywy papiestwa. Podjął szybko uniwersalistyczne tradycje Hohenstaufów. Był obdarzony wielkimi zdolnościami, wychowany w środowisku sycylijskim: mieszanym narodowościowo i religijnie, przesiąkniętym tradycjami różnych kultur. Pod względem religijnym był indyferentny. Przez wrogów był oskarżany o ateizm, trzeźwo oceniał rolę polityczną kurii rzymskiej: widział w niej śmiertelnego wroga cesarskiego uniwersalizmu, rozumiał jednak jej potęgę i za wszelką cenę unikał otwartej walki.
Prowadził z nią jednak wojnę podjazdową, dążąc do poderwania autorytetu moralnego Stolicy Apostolskiej. W tym celu umiejętnie posługiwał się propagandą oraz upowszechniał informacje o niezgodnych z etyką chrześcijańską dyplomatycznych chwytach papiestwa.

W przeciwieństwie do swoich przodków nie uznawał Niemiec za podstawę swej polityki. Podczas gdy jego syn Henryk VII pozostał w Niemczech jako namiestnik ojca, Fryderyk II po koronacji cesarskiej w Rzymie w 1220 podążył na Sycylię i rozpoczął jej przebudowę w nowoczesną scentralizowaną monarchię.

Hohenstauf szykuje krucjatę

W 1229 roku Fryderyk postanowił wypełnić swój ślub krucjatowy, który złożył przed koronacją cesarską. Uczynił to na własnych warunkach, we własnym interesie i bez współdziałania papiestwa. Kiedy cesarz przybył na Wschód nie mogło być wątpliwości, że o przebiegu krucjaty decyduje wyłącznie on sam. Od 1221 roku sytuacja Fryderyka poprawiła się znacząco. W 1225 roku ożenił się z Jolantą, córką Jana z Brienne i Marii z Monferratu, dzięki czemu uzyskał dokładnie taki sam tytuł do tronu jerozolimskiego, jak sam Jan. Chociaż w kontrakcie małżeńskim uzgodniono, że Jan z Brienne pozostanie królem jerozolimskim do końca życia, zaraz po zakończeniu uroczystości zaślubin dokonanych per procura Fryderyk sam ogłosił się królem Jerozolimy i dokonał koronacji. Domagał się również hołdu od baronów królestwa, którzy przywieźli mu żonę na Sycylię. W tej sytuacji spełnienie ślubu krucjatowego umożliwiłoby mu równocześnie objęcie w posiadanie jego odległych posiadłości. Dodanie Jerozolimy, symbolicznego centrum chrześcijaństwa, do godności cesarskiej, musiałoby zmienić charakter sprawowanej przezeń władzy, łącząc element duchowy i świecki. Jednak małżeństwo to musiał przede wszystkim zaaprobować papież. Jolanta (panowała jako Izabela II w latach 1212-1228) była bowiem poprzez swoich przodków, markizów Monferratu, spokrewniona z Fryderykiem. Konieczne było uzyskanie papieskiej dyspensy. Papież uznał, że przyszłość Królestwa Jerozolimskiego wymaga poświęcenia interesów Jana z Bienne (1210-1212). Trzeba pamiętać, że król Jan poniósł też konsekwencje czynów swoich przodków. W 1198 roku jego ojciec Walter walczył o wprowadzenie na tron sycylijski konkurenta Fryderyka II Tankreda z Lecce (1189-1194), ostatniego z normańskiego rodu Hauteville. Teraz Jan z Bienne został pozbawiony wszystkiego oprócz tytułu króla jerozolimskiego.

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Polecamy e-book Marcina Sałańskiego „Wyprawy krzyżowe. Zderzenie dwóch światów”:

Autor: Marcin Sałański
Tytuł: „Wyprawy krzyżowe. Zderzenie dwóch światów”

Wydawca: PROMOHISTORIA [Histmag.org]

ISBN: 978-83-934630-5-3

Stron: 76

Formaty: PDF, EPUB, MOBI (bez DRM i innych zabezpieczeń)

5,9 zł

(e-book)

Strony:
1 2 3 4 5
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Michał Kozłowski

Historyk bez afiliacji, mediewista. Zajmuje się historią Bizancjum oraz historią historiografii. Publikował m.in. w „Kulturze Liberalnej”, „Mówią Wieki”, „Nowym Filomacie”, „Studiach z Dziejów Rosji i Europy Środkowej”, „Studiach i Materiałach Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej”. Ostatnio opracował przypisy i Bibliografię prac Ihora Ševčenki za lata 1938–2010 do książki Zakorzeniony kosmopolita. Ihor Szewczenko w rozmowie z Łukaszem Jasiną (Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wchodniej 2010). Obecnie zajmuje się recepcją prac historyka Oskara Haleckiego.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org