Opublikowano
2018-11-19 17:00 (akt. 2019-12-01 10:03)
Licencja
Wolna licencja

Ina Benita przeżyła! Tajemnica z Rhumspringe

(strona 2)

Ina Benita przeżyła wojenną zawieruchę i znalazła schronienie w Dolnej Saksonii. Do tej pory najczęściej twierdzono, że jedna z najpiękniejszych przedwojennych aktorek zginęła w kanałach w drodze do Śródmieścia w czasie Powstania Warszawskiego.


Strony:
1 2 3 4

Nowe życie, nowe nazwisko

Dalsze informacje na temat powojennych losów Iny Benity przynoszą wspomniane dokumenty z archiwum braci Pasch. 6 kwietnia 1945 r. w Hohegeiss w Goslarze w Dolnej Saksonii pojawia się aktorka Inna Florow-Bułhak (tak brzmiało prawdziwe nazwisko Iny Benity) w towarzystwie narzeczonego, pochodzącego z Berlina Hansa Georga Pascha i rocznego synka Thaddeusa Michaela, nazywanego pieszczotliwie Teddy. Prawdopodobnie pseudonim chłopca był nie tylko anglojęzycznym zdrobnieniem imienia Tadeusz, lecz również nawiązywał do białego owczarka rumuńskiego Iny Misia, który towarzyszył jej przez niemal całą aktorską karierę i zginął we wrześniu 1939 r. (teddy to po angielsku misio). 22 maja 1945 r. para oficjalnie otrzymała meldunek w tym mieście7. Ze złożonych przez Innę i Hansa Georga zeznań wynikało, że przez ostatnich sześć miesięcy (do 5 kwietnia 1945 r.) mieszkali w Berlinie, chociaż zdaniem Ingo Pascha trzeba do tych słów podchodzić z dużą rezerwą8. Identyfikując Teddy’ego z Mimim wychowanym przez rodzinę Grzesików, trzeba by przyjąć, że to Hans Pasch w marcu 1945 r. odebrał od nich dziecko i następnie już wspólnie z Iną, która wcześniej przebywała w Austrii, udał się do Hohegeiss. Być może dalsze badania pozwolą dokładnie ustalić, co działo się z Iną między październikiem 1944 r. a kwietniem 1945 r.9

Marek Teler Ina Benita Ina Benita w scenie z filmu „Ludzie Wisły” z 1937 roku (fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego, aut. nieznany, Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji, sygn. 1-K-12299-3)

Nie wiadomo dokładnie, kiedy i w jakich okolicznościach Ina Benita poznała Hansa Georga Pascha. W dokumentach rozwodowych Hansa i Marii Paschów pojawia się wzmianka, że Hans pozostawał w intymnej relacji z Inną Florow-Bułhak od marca 1943 r. Jak wynika z informacji jego syna Ingo Pascha, miał chronić Inę przed wyjściem na jaw prawdy na temat jej żydowskiego pochodzenia.

Już wcześniej w Berlinie mój ojciec, który kompletnie unikał służby wojskowej, ukrywał Żydów w naszym mieszkaniu – przedstawicieli rodziny Glaser. Z tego powodu mieliśmy nawet kontrolę ze strony SS. Dowiedziałem się tego od mojej polskiej opiekunki Agaty Krutki, która towarzyszyła nam przez kolejne lata”.

Ryszard Wolański – „Aleksander Żabczyński. Jak drogie są wspomnienia” – recenzja i ocena

Czytaj dalej...

– opowiada Pasch10. Informacje o żydowskich korzeniach Iny potwierdza również relacja Zygmunta Kałużyńskiego, który miał z Iną Benitą kontakty towarzyskie przez swojego wuja, Tadeusza Grafczyńskiego. Krytyk filmowy twierdził, że matka aktorki gorliwie praktykowała prawosławie, ponieważ pochodziła z rodziny żydowskich przechrztów11.

Przyjaciółki Iny z lat przedwojennych nie wspominały jednak nigdy o relacji łączącej ją z Hansem Georgiem Paschem. Owszem, wiedziały o romansie Iny, ale z austriackim fotografem Ottonem Maximilianem Haverem, w czasie okupacji oficerem sztabowym Wehrmachtu przydzielonym do akcji propagandowych. Związek ten miał się zacząć w drugiej połowie 1942 r. Marek Teler Ina Benita Thaddeus Michael Pasch, synek Iny Benity, 1945/1946. (źródło: Archiwum prywatne Ingo Pascha) W sierpniu 1943 r. Ina wyjechała z kochankiem do Wiednia, a po powrocie do Warszawy na początku 1944 r. zapłaciła za tę miłość wysoką cenę: aresztowano ją za Rassenschande – skalanie czystości rasy germańskiej12. 7 kwietnia 1944 r. w więzieniu na Pawiaku Ina urodziła syna Tadeusza Michała, który najprawdopodobniej był synem Havera. Chłopiec nigdy nie poznał prawdziwego ojca, który został wysłany na front wschodni i słuch po nim zaginął. Dokumentem z 21 czerwca 1945 r. został zresztą uznany za syna przez Hansa Georga Pascha, który dał mu swoje nazwisko13.

Wiele wskazuje więc na to, że aktorka była jednocześnie związana z dwoma mężczyznami: Hansem Paschem i Ottonem Haverem. Pasowałoby to do obrazu, jaki utrwaliły sobie na temat Iny jej przyjaciółki. Zgodnie twierdziły, że była ona bardzo kochliwa – do grona jej kochanków należeli przed wojną między innymi Igo Sym i Wojciech Ruszkowski. Poza tym w czasie wojny szczególnie potrzebowała ochrony. Na zlecenie grupy kontrwywiadu ZWZ-AK Romana Niewiarowicza, głównego reżysera w teatrze jawnym Komedia (w którym Ina grała w latach 1940-1942), zbierała informacje na temat Niemców i współpracujących z nimi polskich artystów14. W sierpniu 1943 r. wybrała jednak Havera i to w jego towarzystwie opuściła Polskę. Po zakończeniu Powstania musiała jednak odnaleźć Hansa Pascha i odnowić z nim relację, skoro wspólnie udali się za granicę.

W chwili przyjazdu do Hohegeiss Inna Florow-Bułhak vel Ina Benita była już z Paschem w zaawansowanej ciąży. Nic więc dziwnego, że postanowiła zalegalizować swój związek.

Eugeniusz Bodo − nie aż taki zimny drań

Czytaj dalej...
3 czerwca 1945 r. w Hohegeiss została żoną Hansa Georga Willi Pascha. Świadkami na ślubie państwa Pasch byli 53-letnia Margarete Lommel z domu Hentschel i 37-letni pisarz Herbert Lander. W świetle prawa Ina popełniła bigamię, bowiem ze swoim poprzednim mężem, operatorem filmowym Stanisławem Lipińskim, nigdy nie uzyskała rozwodu. Od września 1939 r. nie miała z nim już jednak żadnego kontaktu, a formalnie byli w separacji. 28 lipca 1945 r. w szpitalu w Duderstadt rodzina Paschów powiększyła się o jeszcze jedno dziecko – Ina urodziła córkę Ritę Annę. Dziewczynka zmarła jednak prawdopodobnie trzy dni po narodzinach15.

Przypisy

7 Zaświadczenie pobytu z dnia 22 maja 1945 r., dokument ze zbiorów prywatnych Ingo Pascha.

8 Informacja p. Ingo Pascha z 2 listopada 2018 r.

9 Nie można też całkowicie wykluczyć, że Zofia Grzesik nie pamiętała już w latach 60., gdy przekazywała swe informacje córce, z jakiego kraju pochodziły listy od Iny, a jedynie sugerowała się doniesieniami prasowymi o jej wyjeździe z ukochanym do Austrii.

10 Informacja p. Ingo Pascha z 2 listopada 2018 r.

11 Informacja p. Marcina Szczygielskiego z 2 listopada 2018 r.

12 Słownik biograficzny teatru polskiego, t. 3, 1910-2000. A-Ł, pod red. B. Berger, Warszawa 2017. Piotr Gacek twierdzi, że Ina Benia i Otto Haver byli sądzeni z paragrafu Umgangverbot (zakaz kontaktu), lecz neguje zarazem w swojej pracy żydowskie pochodzenie Iny (P. Gacek, Ina Benita. Za wcześnie na śmierć, Warszawa 2018, ss. 281-282). Więcej o relacji Iny Benity z Ottonem Haverem: P. Gacek, Ina Benita. Za wcześnie na śmierć, Warszawa 2018, ss. 276-282.

13 Dokument w sprawie uznania ojcostwa (wydany Hohegeiß, 21 czerwca 1945 r.), dokument ze zbiorów prywatnych Ingo Pascha.

14 P. Gacek, Ina Benita. Za wcześnie na śmierć, Warszawa 2018, s. 217.

15 Dokument zawarcia związku małżeńskiego między Hansem Georgiem Willim Paschem a Inną Florow-Bułhak (Hohegeiß, nr 4/1945; odpis wydany w Braunlage, 30 kwietnia 2014 r.), dokument ze zbiorów prywatnych Ingo Pascha. Informację o śmierci Rity Anny Pasch niedługo po narodzinach zawierała urzędowa relacja świadka z 31 lipca 1945 r. (Informacja p. Ingo Pascha z 2 listopada 2018 r.).

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Polecamy e-book Marka Telera pt. „Kochanki, bastardzi, oszuści. Nieprawe łoża królów Polski: XVI–XVIII wiek”

Autor: Marek Teler
Tytuł: „Kochanki, bastardzi, oszuści. Nieprawe łoża królów Polski: XVI–XVIII wiek”

Wydawca: PROMOHISTORIA [Histmag.org]

ISBN: 978-83-65156-12-9

Stron: 79

Formaty: PDF, EPUB, MOBI (bez DRM i innych zabezpieczeń)

9,9 zł

(e-book)
Zobacz też nasze pozostałe e-booki!

Strony:
1 2 3 4
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Uwaga, wyświetliliśmy tylko ostatnio opublikowane komentarze. Zobacz wszystkie komentarze!

Gość: niejasność |

Autor pisze,: " Pozostało tylko jedno zdjęcie Zofii Grzesik z Mimim" - a publikowane zdjęciu z chłopcem (Tadeusz Michał zwany Mimi) jest opisane jako zdjęcie Iny z synem. Skąd więc się ono wzięło?



Odpowiedz

Gość: Marek Teler |

@ Gość: niejasność Wszystko jest wyjaśnione w artykule. Pozostało jedyne zdjęcie Zofii Grzesik z Mimim z Pruszkowa, a zdjęcie Iny Benity z synkiem pochodzi od Pana Ingo Pascha.



Odpowiedz

Gość: Kasia |

Moja ulubiona aktorka kina przedwojennego



Odpowiedz

Gość: andg. |

Przepraszam! Jednak Hohegeiss!



Odpowiedz

Gość: andg. |

Prawidłowo:
Hochgeiss



Odpowiedz

Gość: andg. |

@ Gość: andg. Jednak: HOHEGEISS... Przepraszam...



Odpowiedz

Cyt. " Po zakończeniu II wojny światowej wraz z nową żoną Inną..." chyba Iną bo to Ina Benita (a nie Inna)? Potem jeszcze też parę takich przejęzyczeń.



Odpowiedz

Marek Teler Autor Histmaga |

@ Janusz Jotgie Przecież w artykule zostało wyraźnie napisane, że Inna Florow-Bułhak to prawdziwe imię i nazwisko Iny Benity, stąd te imiona pojawiają się zamiennie.



Odpowiedz

Gość: Aga |

@ Marek Teler Prawdziwe imię to Janina, a nie Inna... Ina to skrót od Janiny, przybrany jako pseudonim. Tak na nią mówiono kiedy była dzieckiem. Więc nie Inna tylko Ina.



Odpowiedz

Marek Teler Autor Histmaga |

@ Gość: Aga W dokumentach występuje zawsze jako Inna Florow-Bułhak. Skąd ma Pani informacje, jak na nią mówiono, kiedy była dzieckiem?



Odpowiedz
Marek Teler

Student V roku dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, absolwent VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Władysława IV w Warszawie. Autor książki „Kobiety króla Kazimierza III Wielkiego”. Interesuje się mediewistyką i genealogią dynastyczną.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org