Janusz Jotgie
Ostatnie komentarze użytkownika
Trochę czasu minęło ale dodam, że "Bitwa o cięzką wodę" została sfilmowana w filmie sensacyjnym pod nazwą "Bohaterowie Telemarku". Film nawiązuje fabuła do najlepszych tego gatunku filmów jak "Działa Nawarony" czy "Tylko dla orłów".

Bomba atomowa. Część I: Preludium
~ Janusz Jotgie
Cyt. "pozwoliły Chorwacji osiągnąć o wiele wyższy poziom rozwoju w stosunku do innych krajów półwyspu bałkańskiego." - nie do końca. Słowenia nie wdała się w walki. Od samego początku utrzymała suwerenność i szybki rozwój. To spowodowało, że weszła do NATO i UE na długo przed chociażby Polską a poziom życia dzisiaj jest już prawie porównywalny może nie do Niemiec, ale na pewno Hiszpanii czy Włoch.

Niepodległość Chorwacji i droga do wolności
~ Janusz Jotgie
Myślę, że takie porównywanie nie ma sensu. Przed wojną umysł przeciętnego maturzysty był dużo mniej obciążony. Nie było wtedy wielu zagadnień jak np. informatyka i inne nawet spoza zakresu nauki jak np. znajomość kodeksu drogowego, sieci komunikacji miejskiej, rozliczania podatków, itd.
Więc jakby tak kolokwialnie powiedzieć - było w ich umysłach "więcej miejsca"!
Ja mam zawsze takie powiedzenie - w czasach średniowiecza przeciętny ziemianin miał mniej do nauki i zapamiętania niż dzisiejszy kierowca TIRa!

Przedwojenna matura a matura współczesna
~ Janusz Jotgie
A gdzie Matka Boska, Królowa Polski?

PS. Oczywiście, że trolluję. Ale ciekawe, jaki byłby wynik głosowania, gdyby w tym zestawieniu się znalazła?

Sonda Histmag.org: Która z polskich królowych była Twoim zdaniem najlepsza?
~ Janusz Jotgie
Gustaw Eiffel, legendarny architekt zasłużył się również dla krajobrazu stolicy Mozambiku, Maputo.


W odrestaurowanym centrum miasta, które oparło się działaniu tropikalnych, wilgotnych upałów i wojnie domowej, przede wszystkim króluje monumentalny dworzec kolejowy. Zaprojektowany przez genialnego Francuza, sprowadzonego tutaj przez portugalskie władze kolonialne na początku dwudziestego wieku, jako dowód zaangażowania i dbałości o podbity kraj.

Budowę dworca ukończono w 1910 roku. Od razu stał się symbolem miasta i dowodem na potęgę i hojność kolonialnych władz. Jest też przykładem wykorzystania nowoczesnych w tamtych czasach elementów dekoracyjnych: stali, żelaza i betonu, ulubionych budulców Eiffela. Dzisiaj, po remoncie, dworzec jest nieco senny, ale w imponującej kondycji i warto go odwiedzić nawet wtedy, gdy nie planujemy podróży jednym z lokalnych mozambickich pociągów.

Niedaleko dworca stoi druga, dużo mniej udana budowla Eiffela: Casa do Ferro, czyli Żelazny Dom. Charakterystyczny budynek w całości został wykonany z żelaza i początkowo miał być siedzibą portugalskiego gubernatora Mozambiku. Tak się jednak nigdy nie stało, ponieważ nikt nie był w stanie długo wytrzymać w metalowej puszce w tak gorącym klimacie.

Źródło: http://afryka.org/moj-dzien-w-afryce--eiffel-w-maputo-/

Nieznane konstrukcje Gustave’a Eiffela
~ Janusz Jotgie