Opublikowano
2019-08-09 18:07
Licencja
Wolna licencja

Charles Manson – seryjny morderca, który sam nigdy nie zabił

20 stycznia 1968 roku w Londynie na ślubnym kobiercu stanęli Sharon Tate i Roman Polański. Ona – aspirująca do statusu gwiazdy filmowej aktorka, on – uznany reżyser, choć jeszcze przed największymi sukcesami. Kilka miesięcy wcześniej po drugiej stronie Atlantyku zaczęła się tworzyć Rodzina – na poły sekta, na poły hippisowska komuna pod przewodnictwem charyzmatycznego przywódcy, Charlesa Mansona. Ponad półtora roku później ich ścieżki się skrzyżują dając początek historii, która wstrząsnęła Hollywood.


Strony:
1 2

Charles Manson – początki

Charles Manson Charles Manson w 1968 roku (fot. California Department of Corrections and Rehabilitation, domena publiczna). Charles Manson urodził się 12 listopada 1934 roku w szpitalu w Cincinnati, Ohio. Jego matką była szesnastoletnia Kathleen Madox, a ojcem prawdopodobnie Colonel Scott, chociaż ojcostwo to zostało uznane dopiero na mocy ugody sądowej w 1937 roku. Przed narodzinami Charlesa Kathleen wyszła za mąż za Williama Mansona, po którym jej syn odziedziczył nazwisko. Trzy lata później ich małżeństwo stało się przeszłością. Kathleen nie sprawdzała się w roli matki – często pozostawiała Charliego samego lub z obcymi ludźmi. Według jednej z niepotwierdzonych anegdot miała go zostawić kelnerce za dzbanek piwa. Styl życia matki, w którym nie brak było miejsca dla alkoholu i pobytów w więzieniu, niewątpliwie odcisnął swe piętno na osobowości Charlesa, który już w wieku 9 lat po raz pierwszy trafił do ośrodka poprawczego w związku z kradzieżą.

Manson był częstym klientem instytucji penitencjarnych. Większość swego życia spędził w zakładach poprawczych lub w więzieniach, gdzie trafiał głównie przez kradzieże, fałszerstwa oraz naruszanie postanowień zwolnień warunkowych. Właśnie z tych powodów w 1960 roku trafił na dziesięć lat do zakładu karnego, który jednak opuścił w marcu 1967 roku. Zwolnienie Mansona nastąpiło na kilka miesięcy przed „latem miłości” – takie miano nadano karnawałowi hippisów w dzielnicy Haight-Ashbury w San Francisco. Czas ten uznawany jest za moment narodzin ruchu hippisowskiego, a dla Charlesa okazał się idealną okazją do werbowania i indoktrynowania przyszłych członków Rodziny. Nie każdy jednak mógł do niej należeć, Manson wybierał głównie młode, białe kobiety z zamożnych rodzin.

Karol Kot - „Wampir z Krakowa”

Czytaj dalej...

Charles Manson i jego Rodzina

Chcąc zgłębić ideologiczną stronę funkcjonowania Rodziny znajdujemy zaledwie kilka stałych punktów. Niekwestionowanym jest przywódcza rola Mansona, którego członkowie traktowali jak boga. Kolejny element to podszyte rasizmem przekonanie o nieuniknionej, ogólnoświatowej wojnie ras (tzw. Helter Skelter ), którą przetrwać mieli jedynie członkowie sekty. W różnych punktach i odmiennych interpretacjach pojawia się także przekonanie, że „śmierć jest niczym”. Stwierdzenie to powtarzane niczym mantra sprawiało, że członkowie Rodziny wyzbywali się moralnych skrupułów.

Wszystko to zaprawione było dużą dawką narkotyków (głównie LSD) oraz charyzmatyczną i hipnotyzującą osobowością Mansona, która zdecydowanie górowała nad jego wyglądem zewnętrznym. Miał zaledwie 160 centymetrów wzrostu, długie włosy, brodę i nieustannie był na bakier z higieną. Pomimo nieprzystającego do kanonu urody lat sześćdziesiątych wizerunku, Charles Manson nie miał problemu z nawiązywaniem nowych romansów, a seks stał się jednym z głównych czynników pozyskiwania nowych członków jego sekty. Znany i szeroko komentowany był proceder „użyczania” przez Charlesa swoich wyznawczyń osobom, o których protekcję się starał.

Mieszanka religijnego fanatyzmu, rasizmu, seksu i narkotyków stanowiła fundament Rodziny – przekonania jej członków odeszły daleko od hippisowskich źródeł. W 1969 roku siedzibą grupy stało się odizolowane od świata ranczo Spahn Movie. Tutaj Manson mógł bez najmniejszych trudności formować swych zwolenników filtrując informacje, które do nich docierały. Apokaliptyczne wizje przyszłości mieszały się z narkotycznymi majakami i poczuciem ciążącego na Rodzinie obowiązku uratowania białej rasy.

Charles Manson Roman Polański w 1969 roku (domena publiczna).

Morderstwo przy Cielo Drive

Wieczorem 8 sierpnia 1969 roku na ranczu Spahn czwórka członków Rodziny wsiada do samochodu, którym docierają później pod adres 10050 Cielo Drive w Beverly Hills. W żółtym Fordzie Falcon znajdują się: Susan „Sadie” Atkins, Patricia „Katie” Krenwinkel, Linda Kasabian i Charles „Tex” Watson – żadne z nich nie było wcześniej karane za akty przemocy. Krótko po północy podjeżdżają pod dom Sharon Tate i Romana Polańskiego, który w tym czasie przebywał w Londynie. Aby uniemożliwić wezwanie pomocy, Watson przecina przewody telefoniczne biegnące do rezydencji. Ubrani na czarno, uzbrojeni w noże myśliwskie przeskakują na teren posiadłości – jedynie Watson miał broń palną, rewolwer Buntline kaliber 22. Trójka wyznawców Mansona rusza do rezydencji pozostawiając Lindę Kasabian na czatach.

Po drodze natrafiają na Stevena Parenta, osiemnastolatka, który właśnie wracał z odwiedzin u dozorcy posiadłości. Watson najpierw atakuje go nożem, jednak później zmienia zdanie i oddaje cztery strzały zabijając Parenta na miejscu.

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Polecamy e-book Agaty Łysakowskiej – „Damy wielkiego ekranu: Gwiazdy Hollywood od Audrey Hepburn do Elizabeth Taylor”:

Autor: Agata Łysakowska
Tytuł: „Damy wielkiego ekranu: Gwiazdy Hollywood od Audrey Hepburn do Elizabeth Taylor”

ISBN: 978-83-65156-04-4

Wydawca: Michał Świgoń PROMOHISTORIA (Histmag.org)

Stron: 87

Formaty: PDF, EPUB, MOBI (bez DRM i innych zabezpieczeń)

7,9 zł

(e-book)

Strony:
1 2
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Jerzy Klimczak

Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku socjologia. Obecnie doktorant Socjologicznych Studiów Doktoranckich Uniwersytetu Gdańskiego, w ramach których przygotowuje dysertację związaną z transformacją ustrojową w Polsce. W swych badaniach łączy perspektywy socjologii i historii. Autor artykułów naukowych dotyczących społecznych wymiarów sportu, doświadczeń granicznych, zjawiska marginalizacji społecznej oraz transformacji ustrojowej. Pola zainteresowań: antropologia społeczna, teorie postkolonialne, marginalizacja społeczna, historia społeczna.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org