Opublikowano
2018-12-14 10:00
Licencja
Wolna licencja

„God of War” – recenzja i ocena gry

Najnowszy „God of War” uznawany jest za jedną z najlepszych gier video tego roku. Czy rzeczywiście zasługuje na ten tytuł? Jak bóg wojny Kratos, zabójca olimpijskiego panteonu, poradził sobie w świecie mitologii skandynawskiej? Czy sprostał najtrudniejszemu wyzwaniu w swoim życiu?


Strony:
1 2
God of War - okładka Tytuł: „God of War”
Kategoria: gra akcji
Wersja językowa: angielski oraz polski dubbing i napisy
producent: Sony Interactive Entertainment
wydawca: Sony Interactive Entertainment
Platformy: PS4
PEGI: 18+

Ocena naszego recenzenta: 9,5/10
(jak oceniamy?)

Najtrudniejszym zadaniem, które czeka Kratosa w grze będącej zarówno kontynuacją, jak i rebootem całej serii nie jest bynajmniej pokonanie kolejnych bogów, którzy stają mu na drodze. To stworzenie szczerej relacji z synem i wychowanie go okazuje się prawdziwym wyzwaniem. Dojrzała opowieść o budowaniu od podstaw rodzicielskiej więzi jest najmocniejszą stroną gry. Ale fani soczystych walk z przeróżnymi stworzeniami i bogami z mitologii skandynawskiej także nie będą tytułem zawiedzeni.

Poradnik rodzicielski?

Nowy „God of War” to świetnie poprowadzona opowieść drogi. Gracz wciela się w Kratosa, spartiatę i greckiego boga wojny, który w poprzednich częściach serii pokonał wszystkich bogów Olimpu. Na szczęście znajomość cyklu nie jest niezbędna do poznania tej opowieści. Gracze, którzy mieli już z Kratosem wcześniej do czynienia będą po prostu w stanie wyłapać o wiele więcej smaczków i nawiązań do serii. W pierwszych minutach gry poznajemy syna Kratosa – Atreusa. Jego matka zmarła i to my teraz musimy się nim zaopiekować. Wpierw jednak organizujemy ciałopalenie szczątków kobiety, żeby zgodnie z jej ostatnim życzeniem wyruszyć w drogę na szczyt najwyżej góry. Tam mamy rozrzucić prochy na cztery strony świata. Ale zanim opuścimy progi domu, w którym do tej pory żył Atreus z matką, odwiedzi nas niespodziewany gość ze skóra pokrytą tatuażami i nadludzką mocą. Konflikt, w który się wplączemy zdecydowanie utrudni podróż na najwyższą górę i wykonanie naszego zadania.

God of War Nie wszystkie spotkane postaci mają wobec nas przyjazne zamiary

I to w zasadzie jest zarys całej fabuły tej części gry. Wyraźnie widać, że stanowi ona dopiero początek większej serii opowieści o Kratosie i Atreusie osadzonych w świecie mitologii skandynawskiej. Lecz broni się i jako pierwszy rozdział większej całości i jako pojedyncza historia. To opowieść nie tylko o walce z bogami, ale przede wszystkim osobista historia Kratosa i jego syna. Początki ich relacji nie są proste. Kratos trzyma Atreusa na dystans. Zwraca się do niego per „chłopcze”. Z drugiej strony widać, że Atreus nie jest dla niego obojętny, ale życie i dotychczasowe doświadczenia naszego bohatera każą mu okazywać oschłość, a wręcz obojętność względem młodzieńca. Kratos ma powody do swojego zachowania. Chce uchronić syna od swojej tragicznej przeszłości, która prześladuje go niczym cień i jest jego przekleństwem. Dlatego nie ujawnia mu nawet kim tak naprawdę jest. Dopiero w trakcie wspólnej drogi stosunki między ojcem i synem będą ulegać stopniowej przemianie.

Podręcznik mitologii?

Historia Kratosa i Atreusa jest silnie osadzona w mitologii skandynawskiej. I nie chodzi tylko o przeciwników naszej dwójki, czyli stworzenia wyjęte wprost z nordyckich opowieści i mitów oraz skandynawskich bogów. Mitologia jest bardzo głęboką podstawą całego szkieletu scenariusza, do tego stopnia, że znając ją, możemy domyślać się co stanie się później. Chociaż i tak wiele elementów opowieści nas zaskoczy. Między innymi dlatego, że sami bohaterowie gry, tak jak i bohaterowie mitologii występują często pod rożnymi imionami. Scenarzyści wykorzystali nawet fakt, że niektóre bóstwa były mylone w prawdziwym świecie i złączyli dwa z nich w jedną postać.

God of War Przeszłość dopada Kratosa w najmniej spodziewanych momentach

Scenariusz gry jest świetnie napisany i w doskonały sposób łączy historię Kratosa ze skandynawską mitologią. Grając miałem wrażenie, że opowieść o Kratosie i Atresusie jest po prostu opowiedzeniem jej na nowo, z zachowaniem wszystkich najważniejszych elementów. Dodatkowo, jako że stoimy po drugiej stronie barykady niż nordyccy bogowie, to w zupełnie inny sposób oceniamy ich znane z mitologii czyny i wydarzenia w których biorą udział. Co ważne, w wielu momentach czuć, że Kratos jest obcą osobą w tym świecie. Jego greckie korzenie są w doskonały sposób podkreślone, kiedy podróżując wraz z synem łodzią opowiada mu pouczające historie, które nie są niczym innym, jak bajkami Ezopa.

Przeciwnikami naszych bohaterów jest cała plejada mitycznych stworzeń takich jak draugry, trolle, ogry czy mroczne elfy. Walczyć będziemy również z samymi bogami. Na swojej drodze spotkamy mitologiczne postacie, które nie są naszymi przeciwnikami. Poznajemy niektórych bogów, mędrca Mimira, pełniącego funkcję naszego doradcy, czy Sindriego i Brokka, karły, które wykonały dla Thora Mjölnir, a w grze są twórcami dzierżonego przez nas topora – Lewiatana. Nasz oręż, podobnie jak młot boga piorunów, wezwany po rzucie wraca do naszych rąk. W trakcie wędrówki natrafiamy także na ołtarze Jotunów, przy których Atreus opowiada nam historie związane z rasą gigantów.

God of War Piękne ołtarze Jotunów

Dzieło sztuki?

Świat gry jest świetnie zaprojektowany, piękny i różnorodny. Graficznie to zdecydowanie jedna z najpiękniejszych w tym momencie produkcji na PS4, zwłaszcza jeśli posiadamy wersję pro konsoli. Cała opowieść ukazana jest za pomocą jednego ujęcia kamery, która poza scenkami przerywnikowymi zawieszona jest stale za plecami bohatera. Ten zabieg czyni ją jeszcze bardziej osobistą i przyczynia się do pogłębienia emocjonalnej więzi z Kratosem. Znakomita jest również muzyka, a przede wszystkim monumentalne chóry. Co prawda ścieżka dźwiękowa jest w całości odgrywana przez orkiestrę, a nie na oryginalnych skandynawskich instrumentach, ale tworzy przez to wyjątkowo podniosły klimat. Zdecydowanie należy wyróżnić też udźwiękowienie gry.

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Strony:
1 2
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Maciej Zaremba

Redaktor naczelny Histmag.org. Absolwent historii i student politologii na Uniwersytecie Warszawskim. Interesuje się historią nowożytną Polski, zwłaszcza życiem codziennym, publicznym i wojskowym społeczeństwa szlacheckiego Rzeczypospolitej oraz stosunkami polsko-moskiewskimi w XVI i XVII wieku. Wielbiciel gier video i literatury fantasy. Uważa, że historię należy popularyzować za pomocą wszelkich dostępnych środków popkultury, takich jak filmy, seriale, muzyka czy gry.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org