Opublikowano
2009-07-04 23:24
Licencja
Wolna licencja

Jak Rosjanie pierwsi (nie) wylądowali na Księżycu

Rosyjskim naukowcom „prawie” udało się wyprzedzić amerykańskich i zebrać próbki księżycowej gleby przed astronautami z Apollo 11. Posłuchaj nagrania z tych dramatycznych wydarzeń.


Podczas gdy amerykański lądownik Eagle (Orzeł) zbliżał się w lipcu 1969 roku do powierzchni Księżyca, podobną operację wykonywała też radziecka sonda Łuna 15, której zadaniem było wyprzedzić astronautów z Apollo 11, dzięki czemu radziecka propaganda mogłaby ogłosić, że to Związek Radziecki jako pierwszy pozyskał próbki księżycowej ziemi.

Radioteleskop im. Bernarda Lovella (fot. Mike Peel, na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5)

Radziecki znaczek pocztowy upamiętniający misję Łuny 11 W czasie gdy na orbicie ziemskiego satelity rozgrywały się dramatyczne wydarzenia, w radioastronomicznym Obserwatorium Jodrell Bank należącym do Uniwersytetu w Manchesterze śledzono zarówno Apollo 11, jak i Łunę 15. Powodów do obaw nie brakowało. Łuna weszła na orbitę Księżyca 17 lipca, a więc dwa dni przed Apollo 11. Później jednak to Amerykanie byli szybsi i 20 lipca wylądowali na Księżycu. Na tym jednak emocje się nie skończyły. Astronauci startujący z powierzchni satelity nie mieli żadnego planu awaryjnego na wypadek niepowodzenia tego etapu swojej misji. Tymczasem 21 lipca Łuna zaczęła podchodzić do lądowania, powodując, że próba powrotu na orbitę Księżyca stawała się dla Amerykanów jeszcze bardziej ryzykowna; tymczasem ich niepowodzenie ucieszyłoby oczywiście moskiewskie władze. Ostatecznie jednak łączność z Łuną uległa w decydującym momencie zerwaniu i radziecka sonda rozbiła się na księżycowych skałach, a Apollo 11 bezpiecznie wrócił na Ziemię.

Z okazji zbliżającej się 40 rocznicy lądowania człowieka na Księżycu, opublikowano schowane dotąd w archiwum nagrania z połowy lipca 1969 roku, na których słychać Sir Bernarda Lovella, założyciela Obserwatorium, który relacjonuje przebieg wypadków, podczas gdy w tle słychać głosy amerykańskich astronautów.

Posłuchaj nagrania z Obserwatorium Jodrell Bank:







Tuż po tym, jak sygnały z Łuny przestały docierać do pilotujących ją naukowców, dyrektor Obserwatorium odebrał telefon od Rosjan, którzy prosili o udostępnienie im nagrań z brytyjskiego radioteleskopu. Lovell chciał nadać je pocztą dyplomatyczną, ale okazało się, że rosyjski wysłannik leciał już po nie do Manchesteru...

Łuna 9. Pierwsza ziemska sonda, której udało się wylądować na Księżycu

W pewnym sensie to Rosjanie byli jednak pierwsi na Księżycu. W 1966 roku na jego powierzchni wylądowała bowiem bezawaryjnie sonda Łuna 9 i przesłała stamtąd pierwsze w historii ludzkości zdjęcia wykonane na innym niż Ziemia ciele niebieskim.

Źródło:

Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Uwaga, wyświetliliśmy tylko ostatnio opublikowane komentarze. Zobacz wszystkie komentarze!

Gość: Tadeusz Czerwiński |

„ Dla jednego wielka wina, wielka chwała /dla drugiego/”
Rosjanie na Księżycu i N o s t r a d a m u s




W 2009r w 40- rocznicę lądowania na Księżycu N.Armstronga i E.Aldrina z załogi Apollo-11 na konferencji prasowej pojawiły się głosy a nawet okrzyki „wyście tam nie byli” lub „wyście tam nie byli pierwsi”. Powstaje więc uzasadnione pytanie o kim mówi Nostradamus – jasnowidz wszechczasów w 65 czterowierszu IX Centurii gdzie czytamy:
„W ciągu 4 lat pieczołowitość przygotuje
Gwiezdny statek by udać się na krańce
Księżyca – który umieści tam gdzie stanie
Książę na obcej ziemi. Człowiek stanie w
Rogu Księżyca gdzie znajdzie się na ziemi
Nieznanej. Niedojrzały owoc wywoła
Wielki skandal. Dla jednego wielka wina,
Wielka chwała /dla drugiego/”
Ciekawe ale czterowiersz ten nie był publikowany w całości. Pierwszą część odnajdujemy w ks. M.Dimde – „Nostradamus. Przepowiednie na lata 1994-2004” a drugą część w ks. M.Jordana – Nostradamus i Nowe Tysiąclecie”. Przytoczony tekst wymaga wykładni ponieważ autor używa alegorii i przenośni. Róg Księżyca to tzw. Sierp lub Półksiężyc czyli fragment widocznej z Ziemi wschodniej półkuli Księżyca w rejonie Morza Przesileń i Morza Zyzności /Obfitości/ na skraju tarczy Księżyca o średnicy ok. 500 km w pasie równikowym. Jest to obszar który umożliwia bezpośredni start na Ziemię i właśnie tam lądowały wszystkie radzieckie stacje automatyczne typu Luna-16 które dostarczyły na Ziemię próbki gruntu księżycowego. Skraj tarczy Księżyca może oznaczać również horyzont tj. obszar graniczny między widoczną z Ziemi a odwrotną, niewidoczną stroną Księżyca, co wskazuje na związek z projektem „Horyzont”/stała baza księżycowa/. Natomiast miejsce lądowania załogi Apollo-11 na Morzu Spokoju leży wprawdzie na wschodniej półkuli Księżyca ale w odległości ok. 1000 km od skraju tarczy tj. poza obszarem Rogu Księżyca. Nie można więc wykluczyć że czterowiersz ten dot. tzw. oświadczenia Szatałowa z 1990r w sprawie porzucenia na Księżycu kosmonauty radzieckiego Konstantego Mikarowa . Zdarzenie to w obawie przed oburzeniem światowej opinii publicznej utrzymywano w ścisłej tajemnicy. 4- osobowa załoga Jantar – 3 z K. Mikarowem wystartowała z Ziemi na Księżyc 3.09.1967r. Warto zwrócić uwagę na zwrot „Książę” bo Konstanty Mikarow jest imiennikiem Wielkiego Księcia Konstantego – brata Cesarza Rosji Aleksandra I. Nie ma pewności czy zwrot ”wielka chwała” odnosi się do kosmonauty ZSRR – K. Mikarowa czy astronauty USA – N. Armstronga. Możliwe jednak że to właśnie Mikarow pierwszy postawił stopę na powierzchni Księżyca. Zwrot „wielka wina” może odnosić się do trójki kosmonautów radzieckich którzy porzucili na Księżycu K. Mikarowa lub do marszałka Ustinowa który wydał rozkaz „wszelkie słabości odłożyć by zdążyć na 10/1967r” a kosmonauci „postanowili za wszelką cenę wykonać misję bo taki mieli rozkaz”. Ostatni wiersz może odnosić się do dwóch supermocarstw które brały udział w wyścigu na Księżyc tj. USA i ZSRR. Ponieważ między zwrotem „wielka wina” i „wielka chwała” jest przecinek a zwrot w nawiasie „dla drugiego” jest komentarzem tłumacza i nie wiadomo czy występuje w oryginale „wielka wina, wielka chwała” może odnosić się tylko do ZSRR i załogi LK-3/Jantar-3 która we 9/1967r wylądowała na Księżycu a K. Mikarow być może jako pierwszy odbył spacer na Księżycu. Wielka chwała jest jednak utajona /utajniona/ jakby zaćmiona przez wielką winę dlatego należało oddać chwałę zwycięstwa „drugiemu” tj. USA i N. Armstrongowi z załogi Apollo -11. To jest jak dyskwalifikacja zwycięzcy który zmuszony jest oddać medal i chwałę zwycięstwa drugiemu zawodnikowi na linii mety. Jak wiadomo lądowanie człowieka na Księżycu odbyło się w warunkach wyścigu na Księżyc USA – ZSRR a porzucenie kosmonauty na Księżycu stanowiło rażące naruszenie Układu z dnia 27.01.1967r w sprawie Zasad Działalności Państw w Kosmosie i na Księżycu chociaż Układ formalnie wszedł w życie 10.10.1967r. W tej sytuacji zwycięzcą mógł być tylko jeden. Możliwe więc że zwrot „wielka wina, wielka chwała” odnosi się głównie lub wyłącznie do ZSRR. Czy dlatego czterowiersz ten nigdy nie był publikowany w całości ?. Kod czasowy tego czterowiersza przypada na rok 1965 ale horyzont czasowy sięga 1967r. Czterowiersz może teoretycznie odnosić się również do programu Apollo bo 4 lata później w 1969r załoga Apollo-11 po raz pierwszy wylądowała na Księżycu. W cyt. czterowierszu mowa jest jednak o radzieckim projekcie LK-3/Jantar. Zadziwiające było to że autor / Władimir Czełomiej / zobowiązał się ukończyć projekt w ciągu 3 lat [1962-1965] a w ciągu 4 lat [1962-1966] statek był gotowy do lotu na Księżyc w ramach projektu Horyzont. Zastosowano rakietę R-7/Jakhr-2 z członem jądrowym Jard , lądownik księżycowy LK-3 oraz jądrowe silniki plazmowo-jonowe. Dalsze zwroty wyraźnie już wskazują na związek z misją Jantar – 3 w 1967r i oświadczeniem Szatałowa z 1990r. Zwrot „niedojrzały owoc” może oznaczać niedoskonały jeszcze system napędowy LK-3 w warunkach zmiennego i nie do końca obliczonego pola grawitacyjnego Księżyca a zwrot „wielki skandal” to zdarzenie o jakim mowa w oświadczeniu Szatałowa . Gdyby zdarzenie zostało ujawnione w 1967r wywołałoby to oburzenie światowej opinii publicznej co skończyłoby się „wielkim skandalem”. Możliwe że zwrot ten dotyczy także transmisji z lądowania Apollo-11 na Księżycu które prowadzono ze studia filmowego w Wlk. Brytanii tj. na Ziemi co ujawniono dopiero po zakończeniu tzw. „zimnej wojny”. Z tego powodu jeszcze 40 lat później konferencje prasowe załogi Apollo-11 kończyły się „skandalem”. Z kolei zwrot „pieczołowitość” może oznaczać pracowitość i planowość co znowu wskazuje na ZSRR – Kraj Rad, kraj ludzi pracy z gospodarką planową gdzie planowaniem objęto właściwie wszystkie dziedziny życia w tym również program kosmiczny. Opis w Centurii Nostradamusa jest więc wyjątkowo trafny!. Wiemy już teraz jakie były przyczyny utajnienia radzieckich misji załogowych na Księżyc. Rosjanie nie mogli lub nie chcieli z uwagi na pamięć K.Mikarowa wmawiać światu że kolejny kosmonauta był pierwszym człowiekiem lub pierwszym Rosjaninem który stanął na pow. Księżyca i powrócił na Ziemię [część załóg prawdopodobnie nie powróciła na Ziemię]. Zawsze istniała przecież możliwość że pojawi się oświadczenie podobne do oświadczenia Szatałowa lub komentarz anonimowego pracownika NASA co mogłoby wywołać wielki skandal z opóźnionym zapłonem [-].
Jak ustalono po historycznej misji Jantar – 3 w 1967r Rosjanie jeszcze 5 razy lądowali na Księżycu : 3-krotnie w ramach projektu Kolumb w l.1968-1969 [ 2 x LK-1/LK-2, rakieta N-1S/Neptun? + rakieta UR-500/Proton [LEO],1 x L-1/L-3, dwie rakiety R-56/RK-100 ] oraz 2-krotnie w ramach programu Galaktyka w l.1969-1970 [statek LK-700/Swietocz, rakieta UR-700/Uran].Nadto w 1973r kosmonauci radzieccy startowali na pokład stacji orbitalnej na orbicie Księżyca Lunar Ałmaz/OPS-1 [rakieta UR-700/Uran, statek kosmonautów Sewier/LOK-1, rakieta RK-100/Vulkan – R56] a w l. 1975-1976 brali udział w międzynarodowej misji na Księżyc Apollo-19 i Apollo-20 zgodnie z testamentem politycznym prezydenta Kennediego [rakieta Saturn/SA – 500, lądowniki księżycowe L-3M wyniosła rakieta N-1MV/Vulkan]. W l. 1967-1976 na pow. Księżyca stanęło prawdopodobnie 15 kosmonautów rosyjskich /radzieckich/ oraz 15 astronautów amerykańskich. [por. art.”Sensacyjny wywiad Szatałowa” Nieznany Swiat nr 10/2003, „Wyścig na Księżyc ZSRR – USA” Nieznany Swiat nr 7-8/2009 ] . Autorem tzw oświadczenia Szatałowa był Leonid Szatałow ówczesny wiceminister przemysłu kosmicznego RFRR.Celem księżycowej misji było dostarczenie na Ziemię ściśle określonej ilości gruntu w celu ustalenia czy nadaje się on do produkcji betonu ale statek nie mógł oderwać się od powierzchni Księżyca. Kosmonauci postanowili za wszelką cenę wykonać misję bo taki mieli rozkaz. W tym celu okłamali 4-członka załogi K.Mikarowa że za kilka dni wyląduje następny statek który go stamtąd zabierze. W obawie przed oburzeniem światowej opinii publicznej całe zdarzenie utrzymywano w ścisłej tajemnicy [-]. Czasokres misji Jantar-3: 03.09.-03.10.1967r = 30 dni w tym 14 dni ziemskich na Księżycu [ 2-orbita Księżyca + 12-powierzchnia Księżyca wg projektu ]



Tadeusz Czerwiński
/ Chojnice /



Odpowiedz

Gość: Szabla |

Zeusie nazareński, co to za brednie? :D



Odpowiedz

Gość: wz |

A która kobieta pierwsza poleciała w kosmos Biełka , czy Striełka?



Odpowiedz

Gość: mac ap |

To, że na Księżycu jest woda nie znaczy, że jest w każdym jego miejscu, a zwłaszcza nie na powierzchni w rejonie bliskim równikowi. A co do reszty, to czy widziałeś kiedyś start rakiety o masie 800kg? :)



Odpowiedz

Gość: Zly_wilk |

Hmm ja mam pytanie, jak to sie stalo ze wtedy uznano ze w probkach skal ksiezycowych nie wykryto wody a dzisiaj juz wiadomo ze jest woda w salach ksiezycowych?? I przy okazji polecam obejrzec film ze startu Apollo17 z powierzchni ksiezyca (ladownik o wadze 4800kg na powierzchni ksiezyca ma wage 800kg - a teraz zobacz film i powiedz czy rakieta o wadze 800kg startuje tak samo z powierzchni ziemi jak ladownik Apollo17 z powierzchni ksiezyca)



Odpowiedz

Gość: Jacek |

Łomatko O_O - skąd wy się bierzecie ?? Jak w tym kraju ma być dobrze, skoro jest tylu nieuków. Żeby to taki coś się pouczył o historii podboju kosmosu, fizyki trochę liznął, o logikę zahaczył, te parę szarych komórek spróbował odpalić - ale nie - siada do kompa i ... demaskuje największy spisek Świata ! NIE WSTYD WAM WŁASNEJ IGNORANCJI ??



Odpowiedz
Roman Sidorski

Historyk, redaktor, popularyzator historii. Absolwent Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Przez wiele lat związany z „Histmagiem” jako jego współzałożyciel i członek redakcji. Jest współautorem książki „Źródła nienawiści. Konflikty etniczne w krajach postkomunistycznych” (2009). Współpracował jako redaktor i recenzent z oficynami takimi jak Bellona, Replika, Wydawnictwo Poznańskie oraz Wydawnictwo Znak. Poza „Histmagiem”, publikował między innymi w „Uważam Rze Historia”.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org