Opublikowano
2018-11-12 11:00
Licencja
Wolna licencja

Lech M. Nijakowski – „Ludobójstwo. Historia i socjologia ludzkiej destrukcyjności. Popularne wprowadzenie” – recenzja i ocena

Czym jest ludobójstwo? Jak odróżnić je od czystek etnicznych? Książka Lecha M. Nijakowskiego w ciekawy i przystępny sposób wprowadza w historię i interpretacje masowych mordów.


Lech M. Nijakowski – „Ludobójstwo. Historia i socjologia ludzkiej destrukcyjności. Popularne wprowadzenie” – recenzja i ocena

Lech M. Nijakowski  -  „Ludobójstwo. Historia i socjologia ludzkiej destrukcyjności” - okładka Autor: Lech M. Nijakowski
Tytuł: „Ludobójstwo. Historia i socjologia ludzkiej destrukcyjności”
Wydawnictwo: Iskry
Oprawa: twarda z obwolutą
Numer wydania: I
Druk: Drukarnia Wydawnicza im. W.L. Anczyca
Data wydania: 2018-10
EAN: 9788324410125
ISBN: 978-83-244-1012-5
Liczba stron 440
Cena: 44,90 zł
Kup ze zniżką w księgarni Wydawcy!

Ocena naszego recenzenta: 8/10
(jak oceniamy?)
Inne recenzje książek historycznych

Intuicyjnie każdy z nas potrafi podać definicję ludobójstwa, jednak różnorodność i złożoność zbrodni, które byśmy określili tym pojęciem dalekie jest od prawnych i naukowych ujęć. Międzynarodowe konwencje czy akty prawa lokalnego mogą się w tym zakresie diametralnie różnić. Odmiennie zapisane prawo może skutkować pomijaniem pewnych zbrodni w jednym kraju, a w drugim poszerzać zakres czynów uznawanych za ludobójstwo. Książka Lecha M. Nijakowskiego to połączenie jasnego wywodu teoretycznego z historią największych i najbardziej makabrycznych zbrodni.

Rzeź Ormian – pierwsze ludobójstwo totalne

Czytaj dalej...

Lech M. Nijakowski jest socjologiem, publicystą i działaczem społecznym. Tytuł doktora nauk humanistycznych obronił w 2005 roku. Wśród jego opublikowanych prac znajdziemy te poświęcone ludobójstwom („Rozkosz zemsty. Socjologia historyczna mobilizacji ludobójczej”), polityce pamięci („Polska polityka pamięci. Esej socjologiczny”) czy konfliktom narodowym i etnicznym („Domeny symboliczne. Konflikty narodowe i etniczne w wymiarze symbolicznym”). W obrębie zainteresowań naukowych Nijakowskiego znaleźli się także Ślązacy oraz zjawisko pornografii.

Autor wykorzystując funkcjonujące definicje „ludobójstwa” próbuje uchwycić znaczenie tego terminu, zestawiając teoretyczne rozważania z konkretnymi przykładami masowych morderstw z historii. Nie ogranicza się przy tym tylko do konkretnej kultury czy długości geograficznej. Wśród ofiar i oprawców znajdują się zarówno Europejczycy, jak i Azjaci, Afrykańczycy, Amerykanie i Australijczycy. Role ich były różne, a często dochodziło do przeistoczenia się ofiar w oprawców i odwrotnie. Przejmujące i przerażające opisy przeplatają się z próbami interpretacji dążeń zbrodniarzy według zarysowanej we wstępie definicji. Chociaż wielu z nas może się wydawać, że ludobójstwo to element zamierzchłej przeszłości, książka Nijakowskiego przywołując przykłady z XXI wieku wyprowadzi każdego z błędu.

CzeKa i „czerwony terror” – ludobójstwo w imię „słusznej idei”

Czytaj dalej...

Pomimo przykładów pochodzących z najróżniejszych zakątków świata i często oddzielonych całymi stuleciami, uderzającą jest powtarzalność zachowań jednostek i całych grup, których działania prowadzą do aktów ludobójstwa. Autor zauważa te analogie i wskazuje główne czynniki odpowiedzialne za „mobilizację ludobójczą”, w których najważniejszym wydaje się być wojna. W jej trakcie mechanizmy społeczne spełniające do tej pory swoją rolę utrzymania ciągłości zostają przekierowane i wykorzystane do ludobójstwa. Teza ta jest niepokojąca chociażby dlatego, że czyni potencjalnym współuczestnikiem masowych mordów, gwałtów czy prześladowań niemal każdego członka danej zbiorowości.

Zarówno warstwa faktograficzna, jak i socjologiczne interpretacje zostały w książce zaledwie zasygnalizowane. Wielość przywoływanych przykładów nie służy ich pogłębionej analizie, ani szczegółowym opisom. Jednak już w tytule pracy mamy określony jej charakter, czyli: „popularne wprowadzenie” i rzeczywiście, jeżeli trzymać się tego ujęcia, książka spełnia zakładany cel. Zdecydowanie na plus należy ocenić także uzupełnienie głównej bibliografii pozycjami polecanymi dla czytelników zainteresowanych konkretnymi wydarzeniami opisanymi w książce.

„Teraz jesteście Niemcami. Wstrząsające losy zrabowanych polskich dzieci” – recenzja i ocena

Czytaj dalej...

Książka „Ludobójstwo. Historia i socjologia ludzkiej destrukcyjności…” to pozycja warta polecenia każdemu, kto chce poznać historię ludobójstw lub poszukuje wciągającej i dobrze napisanej lektury. Skupienie na najważniejszych wydarzeniach mobilizacji ludobójczych w połączeniu z zaczerpniętymi z socjologii i psychologii społecznej wyjaśnieniami procesów makro- i mikrospołecznych daje ciekawą i pouczającą kombinację. Polecam!

Zainteresowała Cię nasza recenzja? Zamów książkę Lecha M. Nijakowskiego – „Ludobójstwo. Historia i socjologia ludzkiej destrukcyjności. Popularne wprowadzenie” bezpośrednio od jej wydawcy, dzięki czemu w największym stopniu wesprzesz jego działalność lub w wybranych księgarniach internetowych:


Napisz komentarz
Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Jerzy Klimczak

Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku socjologia. Obecnie doktorant Socjologicznych Studiów Doktoranckich Uniwersytetu Gdańskiego, w ramach których przygotowuje dysertację związaną z transformacją ustrojową w Polsce. W swych badaniach łączy perspektywy socjologii i historii. Autor artykułów naukowych dotyczących społecznych wymiarów sportu, doświadczeń granicznych, zjawiska marginalizacji społecznej oraz transformacji ustrojowej. Pola zainteresowań: antropologia społeczna, teorie postkolonialne, marginalizacja społeczna, historia społeczna.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org