Opublikowano
2017-04-10 18:23
Licencja
Wolna licencja

Średniowieczne korzenie symbolu „@”

Niezbyt popularny symbol „@” w 1971 r. zyskał nowe życie - został wykorzystany przy wysłaniu pierwszej wiadomości elektronicznej. Korzenie popularnej „małpy” sięgają jednak odleglejszych czasów.


W 1971 r. Ray Tomlinson, inżynier i programista, wysłał pierwszy w historii e-mail. Zdecydował wówczas, że znakiem oddzielającym nazwę odbiorcy od docelowego adresu będzie „@”, czyli popularna „małpa”.

"Arroba" w aragońskim dokumencie "Taula de Ariza" (domena publiczna)

Dobór symbolu nie był całkiem przypadkowy, chociaż nie stoi za nim zbyt spektakularna historia. Tomlinson poszukiwał niewielkiego znaku, a przecinek czy kropka wydawały mu się nazbyt powszechne. Ostatecznie padło właśnie na „@”. Symbol ten znajdował się na wielu klawiaturach, bowiem niekiedy wykorzystywano go w księgowości jako skrót.

Rycerz kontra ślimak. Tajemnice średniowiecznego motywu

Czytaj dalej...

"Korzenie znaku „@” sięgają jednak znacznie odleglejszych czasów. W średniowieczu był to skrót od „arroba”, czyli jednostki wagi, która swoją nazwę wzięła od arabskiego „ar-rub”. Posługiwano się nią powszechnie na Półwyspie Iberyjskim, gdzie arabskie wpływy były szczególnie silne. „Arroba” oznaczała ćwiartkę – np. obciążenia, jakie unieść mogło juczne zwierzę.

"@" wykorzystana w bułgarskim przekładzie Kroniki Manassesa z poł. XIV w. (domena publiczna) Pierwszy dokument, w którym odnotowano użycie @ to „Taula de Ariza”. Jest to rejestr dostawy pszenicy z Królestwa Kastylii do Królestwa Aragoni. Z kolei w 1536 r. włoski kupiec Florentine Francesco Lapi posłużył się „małpą” w liście, wysłanym do samego Francesco Pizarro. Zawarł w nim cenę za wino, którego ilość wyznaczał właśnie znak „@”. Warto jednak pamiętać, że symbol ten mógł mieć odmienne znaczenie w różnych krajach. Na przykład we Włoszech najczęściej oznaczał amfory, czyli naczynia do przechowywania płynów.

Znak „@” występował w źródłach już wcześniej. Zawiera go bułgarski przekład „Kroniki Manassesa”, spisany w poł. XIV w. Wspomnianego symbolu użyto tam zamiast wielkiej litery „a” w słowie „amen”.

Źródło: aleteia.org , smithsonianmag.com

Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Antoni Olbrychski

Absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Interesuje się historią średniowieczną i nowożytną, w szczególności wojskowością i życiem codziennym. Instruktor szermierki, członek Akademii Szermierzy. Członek Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Czersku i edukator na Zamku Królewskim w Warszawie.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org