Wyjątkowe odkrycie w Egipcie. Archeolodzy odnaleźli starożytną osadę

Informację o odkryciu podało Ministerstwo Turystyki i Starożytności Egiptu. Stanowisko, o którym mowa, znajduje się w Ain El-Sabil na terenie oazy Dachla – prace tam prowadzi egipska misja archeologiczna działająca pod auspicjami Najwyższej Rady Starożytności. Jak stwierdzili archeolodzy, odkrycie to dostarcza nowych informacji na temat struktury osadnictwa i codziennego życia we wschodniej części Delty Nilu w datowanym na lata 1793–1540 p.n.e. Drugim Okresie Przejściowym – jednym z najważniejszych okresów przejściowych w historii Egiptu ze względu burzliwą transformację polityczną, którą przechodził wówczas ten kraj.

Także Minister ds. Turystyki i Starożytności Sherif Fathy oświadczył, że dzięki znaleziskom w Tell el-Koa możliwe będzie jeszcze dokładniejsze zrozumienie historii tego miejsca. Co dokładnie odkryli archeolodzy?

Już pierwsze prowadzone tam prace wykopaliskowe pokazały, że osadę zaplanowano według starannie przemyślanego i uporządkowanego projektu urbanistycznego. Główne ulice przebiegały z północy na południe, a przecznice ze wschodu na zachód, tworząc w ten sposób place i otwarte przestrzenie. Już samo to pokazuje, że osada nie była zaplanowana przypadkowo, a łączyła funkcje mieszkalne, religijne i obronne. 

Jak poinformował Mahmoud Masoud, kierownik misji i dyrektor generalny ds. starożytności oazy Dachla, archeolodzy odkryli domy z dużymi salami i sklepionymi stropami, piece chlebowe, kuchnie, kamienie młyńskie do mielenia zboża, dwie wieże strażnicze oraz fortecę o grubych murach. Jednym z ważniejszych odkryć była bazylika datowana na połowę IV wieku n.e. i górująca nad jedną z głównych ulic, co świadczy o jej dużym znaczeniu dla lokalnej społeczności. 

Wokół niej rozciągała się zabudowa mieszkalna – egipskie ministerstwo poinformowało o odnalezieniu dwóch domów: datowanego na drugą połowę IV wieku domu diakona kościelnego Tisusa oraz domu Tabipusa z początku IV wieku. Archeolodzy podejrzewają, że przed wybudowaniem bazyliki mógł on pełnić funkcję kościoła domowego. 

Oprócz tego archeolodzy znaleźli blisko 200 ostraków – zapisanych fragmentów naczyń ceramicznych z inskrypcjami w językach koptyjskim i greckim. W czasach starożytnych były one wykorzystywane do sporządzania codziennych notatek. To pozwala zrozumieć, jak mieszkańcy dawnego Egiptu na co dzień posługiwali się językiem, w jaki sposób się komunikowali, zarządzali majątkiem czy handlowali.

Dowodem tego ostatniego są odnalezione również przez archeologów monety z brązu z wizerunkami cesarzy bizantyjskich, łacińskimi inskrypcjami oraz symbolami chrześcijańskimi, a także grupa monet złotych datowanych na okres panowania cesarza Konstancjusza II (337–361 n.e.).

Wszystko to rzuca nowe światło na codzienność mieszkańców późnoantycznego Egiptu.

Polecamy e-book Piotra Bejrowskiego i Natalii Stawarz – „Afryka we krwi. Konflikty – zbrodnie – ludobójstwo”

Źródła:

www.archeologymag.com, www.heritagedaily.com, www.rp.pl, www.wszystkoconajwazniejsze.pl