Opublikowano
2018-07-30 07:18
Licencja
Wolna licencja

Z tarczą i na tarczy. Ciekawe polskie herby szlacheckie [Galeria]

Krzesło, cyrkiel, kałamarz... a nawet granat z podpalonym lontem! Polska heraldyka obfituje w ciekawe i nietypowe elementy, a poniższe przykłady herbów to potwierdzają.


Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Gość: Dramatescu |

Pierwszy "herb" to jakaś radosna kolorowanka przedszkolaka - w tarczy herbowej 8 kolorów (zgodnie z zasadami heraldyki w tarczy nie może być więcej niż 3 + ew. czarny kolor napisów), plus część kolorów nieznana heraldyce. Po takim gongu na wstępie dalej nie czytam, aczkolwiek nawet na miniaturkach widzę, że autor zgwałcił też heraldykę w np. ostatnim herbie (podstawowa zasada: herbów NIE WOLNO cieniować ani gradientować).



Odpowiedz

Gość: P.S.T. |

@ Gość: Dramatescu Myli się Pan. Nie ma zakazu stosowania w herbach przejścia tonalnego barw. Przy czym jak zwykle konieczny jest umiar, by nie wyjść z danej barwy heraldycznej. Jednotonowość barw stosowana jest zazwyczaj tam, gdzie ważna jest powiedzmy wyrazistość herbu (dawniej na polu walki w herbie szlacheckim, dziś np. na ścianie budynku gminy w przypadku herbu samorządowego). W przedstawieniach np. na obrazach, w książkach, na papierze korespondencyjnym, jako element zdobniczy itp. jak najbardziej można stosować przejścia danej barwy w pewnym jej zakresie tonalnym. Proszę zapoznać się z nowożytnymi herbarzami i obrazami.



Odpowiedz

@ Gość: P.S.T.
Zacytuję odnośny fragment książki Alfreda Znamierowskiego "Insygnia, symbole i herby polskie":
"W heraldyce używa się głównie siedmiu tynktur - pięciu barw (czerwień, błękit, czerń, zieleń i purpura) i dwóch metali (złoto i srebro). Na zachodzie Europy dochodzą do tego futra (gronostaj i popielica)... W Polsce używa się obu metali i czterech barw (bez purpury). Dopuszczalne jest też użycie barwy cielistej i brunatnej".
Istniał ponadto zakaz nakładania na siebie barw (z wyjątkiem czerni) oraz ich cieniowania. Niestety były także herby sporządzane przez domorosłych pacykarzy nie uwzględniające tych reguł, w myśl zasady, że im bardziej pstrokato, tym wspanialej.



Odpowiedz

Gość: Kl |

Od kilku lat prowadze akcje zalegalizowania I prawnego uznania tytulow szlacheckich, herbow, zwrotu majatkow ukradzionych szlachcie I rozdanych paserom-kmieciom. Tzw. reforma rolna byla zwykla kradzierza. Ziemie I dwory nalezy zwrocic spadkobiorcom dawnych wlascicieli. Chamom mozna troche podarowac, np. Potomkowie chama musieliby zwracac ukradzione zyski tylko przez dwa pokolenia. Jezeli cham dostal za pochodzenie dyplom, musialby splacac przez trzy pokolenia. Wyliczalem ze u mnie chamy winne sa pole, gorzelnie I dwa dworki. Do tego oplata za niszczenie mojego majatku....wyszlo 2 miliardy zl. Kiedy Polska odbierze moj majatek, po moich przodkach...Jezdze tam I mowie chamom zeby dbaly bo ja to odbiore, bekartom paserow...



Odpowiedz

Gość: ma |

@ Gość: Kl :
Na przyszłość, przed wysłaniem proszę o "przepuszczenie" tekstu przez dowolny poprawiacz ortografii.



Odpowiedz

@ Gość: ma A nie lepiej po prostu nauczyć się poprawnie pisać po polsku?



Odpowiedz
Paweł Czechowski

Ukończył studia dziennikarskie na Uniwersytecie Śląskim. W historii najbardziej pasjonuje go wiek XX, poza historią - piłka nożna.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org