Opublikowano
2012-06-27 09:52
Licencja
Wolna licencja

Najwybitniejsi polscy piłkarze

Polska reprezentacja piłkarska miała w swojej historii lepsze i gorsze momenty, jednak w jej składzie nie zabrakło wielkich zawodników, którzy stali się w oczach fanów futbolu prawdziwymi bohaterami. Najwybitniejsi polscy piłkarze – kogo można zaliczyć do tego grona?


Strony:
1 2 3

Najwybitniejsi polscy piłkarze – zobacz też: Piłka nożna - historia mistrzostw, sukcesy Polaków i futbol a polityka

Miejsce 5. Gerard Cieślik

Listę najwybitniejszych otwiera Gerard Cieślik – legenda Ruchu Chorzów i najjaśniejsza gwiazda polskiego futbolu powojennego przed pojawieniem się „Orłów Górskiego”.

Najwybitniejsi polscy piłkarze Gerard Cieślik.

Urodzony w 1927 r. w Hajdukach Wielkich (dziś dzielnica Chorzowa) Cieślik tak jak wielu Ślązaków w czasie wojny został wcielony do Wehrmachtu. W 1946 r. zaczął grać w Ruchu, w którym do 1959 r. rozegrał 249 spotkań, strzelających w nich 177 bramek. Trzykrotnie (1951, 1952, 1953) zdobywał ze swoją drużyną mistrzostwo, a w 1951 r. także Puchar Polski. Dwukrotnie był też królem strzelców ekstraklasy. W barwach „Niebieskich” występował do 1959 r.

W reprezentacji Polski rozegrał 45 meczów, strzelając 27 goli (6 miejsce w rankingu wszechczasów). Wystąpił m.in. na Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach w 1952 r. oraz w słynnym meczu z ZSRR 20 października 1957 r. na Stadionie Śląskim, w którym strzelił dwie bramki. Po zakończeniu kariery pozostał związany z Ruchem – pracował jako asystent trenera, a w 1961 r. przez krótki czas prowadził zespół. Do dziś pełni honorową funkcję we władzach klubu, chętnie też odwiedza mecze swojej drużyny. W 1969 r. został wybrany najlepszym piłkarzem 50-lecia PZPN, jest także, mimo rozegrania mniej niż 60 meczów w biało-czerwonych barwach, członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Miejsce 4. Włodzimierz Lubański

Kolejnym napastnikiem, który zdobył sobie trwałe miejsce w historii polskiej piłki nożnej jest Włodzimierz Lubański, lider rankingu najlepszych strzelców reprezentacji i jej podpora w latach 70.

Najwybitniejsi polscy piłkarze Włodzimierz Lubański (fot. Piotr Drabik, opublikowano na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 2.0).

Lubański przyszedł na świat w 1947 r. w Gliwicach, tam też rozpoczynając karierę piłkarską. W 1963 r. przeszedł do Górnika Zabrze, z którym osiągał największe sukcesy: siedmiokrotne Mistrzostwo Polski (1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1971, 1972), sześć razy Puchar Polski (1965, 1968, 1969, 1970, 1971) a także udział w europejskich puchar (w tym finał Pucharu Zdobywców Pucharów w 1970 r.). Lubański w barwach Górnika zagrał 279 mecze (Liga i Puchar Polski), strzelając w nich 195 bramek. Kolejne 30 bramek zdobył w międzynarodowych rozgrywkach pucharowych. Czterokrotnie był królem strzelców ekstraklasy (1966, 1967, 1968, 1969), w latach 1967 i 1970 wybrany został Piłkarzem Roku. W latach 1975-1982 grał w belgijskim klubie KSC Lokeren, rozgrywając tam 196 meczów i strzelając 82 bramki. Karierę klubową kończył w drużynach Valenciennes FC, Stade Quimper i Racing Mechelen, w 1985 r. żegnając się z aktywnością sportową.

4 września 1963 r. Lubański zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z Norwegią, strzelając jedną z dziewięciu bramek zdobytych w tym meczu przez Biało-Czerwonych. Do 1980 r. rozegrał 75 meczów w narodowej jedenastce, strzelając 48 bramek (pierwsze miejsce w rankingu wszechczasów). Jako kapitan reprezentacji brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Monachium, na których polska drużyna zdobyła złoty medal. 6 czerwca 1973 r. w czasie słynnego meczu eliminacji Mistrzostw Świata z Anglią na Stadionie Śląskim w Chorzowie strzelił wyspiarzom bramkę, doznał jednak wówczas groźnej kontuzji, która na długo wykluczyła go z gry. Będąc do tej pory postacią nr 1 polskiego futbolu, nie pojechał na Mundial w RFN, w którym reprezentacja prowadzona przez Kazimierza Górskiego zdobyła brązowy medal, osiągając największy sukces w historii polskiej piłki nożnej. Do gry w kadrze wrócił w 1976 r., brał udział w Mistrzostwach Świata w Argentynie dwa lata później, a 24 września 1980 r. rozegrał swój ostatni mecz reprezentacyjny, strzelając gola w towarzyskim meczu z Czechosłowacją.

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Polecamy e-booka Łukasza Jabłońskiego pt. „Sportowa Warszawa przed I wojną światową”:

Sportowa Warszawa przed I wojną światową - okładka Autor: Łukasz Jabłoński
Tytuł: „Sportowa Warszawa przed I wojną światową”

Wydawca: PROMOHISTORIA [Histmag.org]

ISBN: 978-83-65156-15-0

Stron: 98

Formaty: PDF, EPUB, MOBI (bez DRM i innych zabezpieczeń)

9,9 zł

(e-book)
Zobacz też nasze pozostałe e-booki!

Strony:
1 2 3
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Uwaga, wyświetliliśmy tylko ostatnio opublikowane komentarze. Zobacz wszystkie komentarze!

Gość: WSTYD,ZAPOMNIANO O;ł Jan Tomaszewski, Andrzej Szar |

Lucjan Brychczy czy Teodor Anioła. A Gerard Wodarz, Szymkowiak, Szołtysik?WSTYD,ZAPOMNIANO O;ł Jan Tomaszewski, Andrzej Szarmach, Robert Gadocha, Zbigniew Boniek, Grzegorz Lato, Wieczorek, Władysław Żmuda,Adam Musiał,Włodzimierz Lubański, Szymanowski, Ćmikiewicz, Fryderyk Scherfke wywalczył z Wartą POZNAŃ pierwsze w jej historii Mistrzostwo Polski w roku 1929, oraz wicemistrzostwo w 1938 roku, P.Wilimowski ?






Odpowiedz

Gość: yoyo |

brakuje Kałuży i wtedy to lista jest spoko.



Odpowiedz

Gość: |

@ Gość: yoyo i Lewego ale Kałuża na propsie



Odpowiedz

Gość: Małgosia |

A gdzie są nasi Najwybitniejsi piłkarze w historii- piłkarze z roku 1974? W bramce stał Jan Tomaszewski, Andrzej Szarmach, Robert Gadocha, Zbigniew Boniek, Grzegorz Lato, Wieczorek, Władysław Żmuda,Adam Musiał,Włodzimierz Lubański, Szymanowski, Ćmikiewicz,



Odpowiedz

Gość: Marek Kwiatkowski |

Do listy najwybitniejszych dodałbym jeszcze Ernesta Pohla. Nie należy też zapominać o takich naszych dawnych wybitnych reprezentantach jak Lucjan Brychczy czy Teodor Anioła. A Gerard Wodarz, Szymkowiak, Szołtysik?



Odpowiedz

Gość: Polak |

p. kolego powyżej, zauważył p. że jest to ranking piłkarzy ? Pytasz p. kto to był Wilimowski ? A jednocześnie przywołujesz iż Scherfke strzelił gola Brazylii na MŚ 38. Ale już nie ma informacji iż gol ten padł z rzutu karnego a Wilimowski w tym meczu strzelił goli 4. Scherfke nie był najwybitniejszym piłkarzem grającym w reprezentacji Polski. Nie wiem po co ten wpis był.



Odpowiedz
Sebastian Adamkiewicz

Członek redakcji portalu „Histmag.org”, doktor nauk humanistycznych, asystent w dziale historycznym Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, współpracownik Dziecięcego Uniwersytetu Ciekawej Historii, współzałożyciel i członek zarządu Fundacji Nauk Humanistycznych. Zajmuje się badaniem dziejów staropolskiego parlamentaryzmu oraz kultury i życia elit politycznych w XVI wieku. Interesuje się również zagadnieniami związanymi z dydaktyką historii, miejscem „przeszłości” w życiu społecznym, kulturze i polityce oraz dziejami propagandy. Miłośnik literatury faktu, podróży i dobrego dominikańskiego kaznodziejstwa. Współpracuje - lub współpracował - z portalem onet.pl, czasdzieci.pl, novinka.pl, miesięcznikiem "Uważam Rze Historia".

Tomasz Leszkowicz

Redaktor działu naukowego, członek redakcji merytorycznej portalu od października 2006 roku, redaktor naczelny Histmag.org od grudnia 2014 roku do lipca 2017 roku. Doktorant w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk. Absolwent Instytutu Historycznego i Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Były członek Zarządu Studenckiego Koła Naukowego Historyków UW. Specjalizuje się w historii dwudziestego wieku (ze szczególnym uwzględnieniem PRL), interesuje się także społeczno-polityczną historią wojska. Z uwagą śledzi zagadnienia związane z pamięcią i tzw. polityką historyczną (dawniej i dziś). Publikował m.in. w „Mówią Wieki”, „Uważam Rze Historia”, „Pamięci.pl”, „Polityce” oraz „Dziejach Najnowszych”. Oprócz historii pasjonuje go rock i poezja śpiewana, jest miłośnikiem kabaretów, książek Ryszarda Kapuścińskiego i Hansa Helmuta Kirsta oraz gier z serii Europa Universalis.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org