Opublikowano
2018-09-24 10:00
Licencja
Wolna licencja

Paweł Szczepanik – „Słowiańskie zaświaty. Wierzenia, wizje i mity” – recenzja i ocena

Paweł Szczepanik zaproponował zupełnie nowe spojrzenie na część problematyki związanej z mitologią Słowian. Czy autorowi udało się przełamać impas w badaniach?


Paweł Szczepanik – „Słowiańskie zaświaty. Wierzenia, wizje i mity” – recenzja i ocena

Paweł Szczepanik – „Słowiańskie zaświaty. Wierzenia, wizje i mity” – okładka Autor: Paweł Szczepanik
Tytuł: „Słowiańskie zaświaty. Wierzenia, wizje i mity”
Wydawca: Triglav
Rok wydania: 2018
Oprawa: miękka
ISBN: 9788362586738
Liczba stron: 189
Cena: 42 zł

Ocena naszego recenzenta: 9/10
(jak oceniamy?)
Inne recenzje książek historycznych

Jaka wizja świata i życia pozaziemskiego towarzyszyła Słowianom przed chrystianizacją? Tak postawione pytanie z pewnością frapowałoby niejednego historyka, archeologia czy religioznawcę. Niestety do tej pory oprócz dwóch, bardzo ważnych, monograficznych prac Aleksandra Brücknera (1918) i Aleksandra Gieysztora (1982, 2008) powyższa problematyka była podejmowana w bardzo wąskich ramach, dając jedynie szczątkowe informacje na temat kosmologii i eschatologii Słowian.

Na białoruskim Polesiu archeolodzy natrafili na ślady kolebki Słowian

Czytaj dalej...

Paweł Szczepanik to archeolog swobodnie poruszający się w problematyce teorii archeologii, zagadnieniach kosmologii, czy też szerzej religii Słowian. Naukowiec ten, mający już pewne doświadczenie akademickie, należy do młodego pokolenia badaczy, których studia osadzone są na dobrze ugruntowanej płaszczyźnie teoretycznej.

Syntetyczna praca Pawła Szczepanika to próba wniesienia świeżości w badania nad religijnością Słowian we wczesnym średniowieczu. Autor potraktował zagadnienie w sposób nieszablonowy, już na wstępie wdając się w polemikę z powszechnym poglądem, że wierzenia dawnych Słowian nie posiadają odpowiedniej ilości źródeł do badań. Swoją analizę oparł więc nie tylko na powszechnie znanych źródłach pisanych, ale też etnograficznych, językoznawczych i archeologicznych.

Książka składa się z siedmiu rozdziałów, które najogólniej można podzielić na dwie części. Pierwsza dotyczy zagadnienia słowiańskiej kosmologii, druga odnosi się już bezpośrednio do tytułowych „zaświatów”. Publikacja zawiera wszystkie elementy, które powinny znaleźć się w opracowaniu naukowym, mimo to język pozostaje dość przystępny. Tekst uzupełnia 39 czarno-białych rycin i obszerna literatura.

Na takich łodziach Słowianie rywalizowali z wikingami – teraz jedna z nich zostanie zrekonstruowana

Czytaj dalej...

W swojej książce Paweł Szczepanik podjął złożony i trudny pod względem badawczym temat, w którym jednak porusza się całkiem swobodnie. Na słowa uznania zasługuje nowatorskie podejście do badań, w szczególności obszerne włączenie do nich źródeł etnograficznych, które rzucają na analizowane zagadnienia całkiem nowe światło. Równie ciekawie prezentują się przekonujące związki świadectw archeologicznych z mitologią, co doskonale koresponduje z twierdzeniem Bjørnara Olsena o wartości przedmiotów w analizie archeologicznej.

Zdecydowany atut książki stanowi stopniowe wprowadzanie czytelnika w świat przedchrześcijańskiej religii Słowian. Bez wątpienia wytłumaczenie problemu kosmologii nawet laikowi daje solidne podstawy do zrozumienia rozważań prowadzonych później nad eschatologią.

Na szczególną uwagę zasługuje rozdział trzeci, w którym Autor omawia Dumézilowski model trzech funkcji i jego możliwe implikacje. Jak słusznie zauważa Szczepanik, najważniejsze prace Dumézila wciąż nie doczekały się tłumaczeń na język polski, mimo iż jego koncepcja zyskała ogromne uznanie w środowisku akademickim. Wspomniany rozdział pozwala, więc na chwilę opuścić hermetyczny świat słowiańskiej religii i odbyć krótką podróż w kierunku najważniejszej teorii religii skonceptualizowanej w XX wieku.

Migracje ludności sprzed 1500 lat wpłynęły na kształt współczesnej Europy

Czytaj dalej...

Bardzo udane i przekonujące są rozważania na temat słowiańskiej wizji zaświatów. Autor porządkuje dostępne informacje, dodając do nich własne spostrzeżenia i koncepcje, co w efekcie tworzy spójny obraz życia po śmierci według Słowian.

Bezdyskusyjną wartość książki stanowi także piękna polszczyzna, którą posługuje się autor. Język jest bogaty w naukowe terminy, lecz nie przegadany i absolutnie nie pretensjonalny, zapewniając czytelnikowi komfortowy balans między naukową narracją, a lekkim odbiorem książki.

Książkę czyta się świetnie, chociaż wydaje się dziełem niedokończonym. Mimo, że pod względem spójności koncepcja pracy wypada doskonale, to wiele poruszonych zagadnień mogłoby zostać rozwiniętych. Należałoby się także zastanowić nad poruszeniem w tekście kilku innych problemów.

Pod względem edytorskim książka wypada bardzo dobrze, choć nie udało się całkowicie ustrzec drobnych błędów np.: „(…) dotyczącego możliwość istnienia (…)” (s. 108); „przekonywujący” (s. 115); czy „( …) jedną z najważniejszą” (s. 152). Są to oczywiście drobne potknięcia, które w żaden sposób nie rzutują na bardzo dobry odbiór recenzowanej monografii.

„Mity, kult i rytuał. O duchowości nadbałtyckich Słowian” – recenzja i ocena

Czytaj dalej...

Książka Pawła Szczepanika jest ważnym krokiem w badaniach nad religią Słowian. To z pewnością jedna z najlepszych i najważniejszych pozycji poruszających problematykę wierzeń Słowian przed chrystianizacją. Ze zniecierpliwieniem czekam na kolejne publikacje autora, a „Słowiańskie zaświaty” polecam wszystkim entuzjastom religioznawstwa, slawistyki, etnologii i archeologii.

Zainteresowała Cię nasza recenzja? Zamów książkę Pawła Szczepanika – „Słowiańskie zaświaty. Wierzenia, wizje i mity”!


Napisz komentarz
Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Jakub Jagodziński

Archeolog, etnolog, antropolog kultury, doktorant Polskiej Akademii Nauk. Naukowo zajmuje się zagadnieniem wczesnośredniowiecznych relacji słowiańsko-skandynawskich i problematyką związaną z procesami globalizacyjnymi. Miłośnik podróżowania, prowadzi stronę www.brokeontheroad.pl

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org