Opublikowano
2018-12-21 10:00
Licencja
Wolna licencja

Piotr Zychowicz – „Żydzi 2. Opowieści niepoprawne politycznie” – recenzja i ocena

Każda kolejna książka Piotra Zychowicza anonsowana jest jako najbardziej niepoprawna politycznie w jego dorobku. Choć popularny publicysta historyczny stawia sobie poprzeczkę wysoko, coś w tym jest – druga już książka Zychowicza poświęcona tematyce żydowskiej oburzy i zirytuje antysemitów i filosemitów, zwolenników Państwa Izrael i antysyjonistów.


Strony:
1 2

Piotr Zychowicz – „Żydzi 2. Opowieści niepoprawne politycznie” – recenzja i ocena

Piotr Zychowicz – „Żydzi 2. Opowieści niepoprawne politycznie”  – okładka Autor: Piotr Zychowicz
Tytuł: „Żydzi 2. Opowieści niepoprawne politycznie”
Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Rebis
Liczba stron: 496
Numer wydania: I
Data premiery: 2018-11-27
Rok wydania: 2018
Cena: 44,90 zł
Kup ze zniżką!

Ocena naszego recenzenta: 9/10
(jak oceniamy?)
Inne recenzje książek historycznych

Piotra Zychowicza z pewnością nie trzeba czytelnikom Histmaga przedstawiać. Truizmem byłoby stwierdzenie, że autor ten jest znany każdemu, kto śledzi debatę historyczną w naszym kraju. Bez wątpienia twórczość Zychowicza jest kontrowersyjna i budzi skrajne emocje – albo się za nią przepada, albo odsądza od czci i wiary. Kto czytał moje recenzje „Sowietów”, „Niemców” i „Skaz na pancerzach” wie, że zdecydowanie bliżej mi do admiratorów publicystyki historycznej autora tych książek.

Piotr Zychowicz – „Skazy na pancerzach” – recenzja i ocena

Czytaj dalej...

Niedawno ukazał się kolejny tom w cyklu „Opowieści niepoprawne historyczne” pod oryginalnym i budzącym we mnie mieszane uczucia (z racji skojarzeń z tytułami przebojów filmowych jak „Rambo 2”) tytułem „Żydzi 2”. Jak się nietrudno domyślić, jest to niejako kontynuacja „Żydów”, drugi tom tekstów poświęconych losom przedstawicieli tej nacji. Ramy czasowe „Żydów 2” wyznacza wiek XX, a ściślej II wojna światowa i okres powojenny. Lwia część tekstów opowiada o Holocauście oraz o różnych aspektach funkcjonowania Państwa Izrael. Choć wiele z zamieszczonych w książce materiałów ukazało się już drukiem, głównie na łamach „Do Rzeczy” i związanego z tym prawicowym tygodnikiem periodyku historycznego, to nieraz możemy poznać je w wersjach przeredagowanych i rozszerzonych, mamy też oczywiście do czynienia z materiałem premierowym, a warto podkreślić, że edycja w twardej oprawie jest niejako „wersją rozszerzoną” i zawiera dodatkowe teksty. Pod względem kompozycji omawiana pozycja robi dużo lepsze wrażenie niż pierwszy tom „Żydów”, który sprawiał nieraz wrażenie nieco chaotycznego i uzupełnianego na siłę zbioru wszystkiego, co autor kiedykolwiek napisał w szeroko pojmowanych tematach żydowskich.

„Żydzi 2” zaczynają się jak u Hitchcocka – trzęsieniem ziemi, a potem napięcie rośnie. Książkę otwiera bowiem mocny wywiad Zychowicza z izraelskim historykiem Ilanem Pappe. Historyk wysuwa tezę, że jego ojczyzna u zarania swego istnienia dopuściła się czystek etnicznych na ludności arabskiej, za które w dodatku odpowiadał powszechnie szanowany Ben Gurion. Jeżeli ktoś jednak uważa, że Zychowicz – o co jest często oskarżany – celowo wysuwa bądź udostępnia jak najbardziej skrajne tezy, myli się.

Piotr Zychowicz: Nie ma złych i dobrych narodów. Są tylko źli i dobrzy ludzie

Piotr Zychowicz w swoim najnowszym dziele podjął się po raz kolejny niełatwej tematyki historii polsko-żydowskiej. Jak oba narody powinny rozmawiać o kontrowersyjnych epizodach swoich dziejów? Czym jest „idealizm plemienny” i kim są „zawodowi oburzacze”? O tym wszystkim rozmawialiśmy z autorem książki „Żydzi 2. Opowieści niepoprawne politycznie”.



Czytaj dalej...

W rzeczy samej np. przedstawiony w „Żydach 2” obraz relacji polsko-żydowskich podczas II wojny światowej jest bardzo wyważony i w sumie odpowiadający prawdzie – wielokrotnie podkreślone zostaje, że wśród Polaków nie było ani samych bohaterów ratujących Żydów, ani samych antysemitów i szmalcowników, zaś wśród Żydów np. samych kolaborantów Sowietów. Niezaprzeczalne jest, że wszystkie te postawy występowały.

Owe wyważenie wyraża się też w pluralistycznym doborze interlokutorów, którym przeprowadzający wywiady Zychowicz dawał przedstawić swój punkt widzenia, a do czytelnika należy decyzja, czyje argumenty bardziej go przekonają. Przeczytać możemy wiec rozmowy z legendą izraelskiej armii, gen. Awigdorem Ben-Galem (urodzonym w Łodzi jako Janusz Goldlust) prezentującym państwo żydowskie jako obrońcę cywilizacji zachodniej na Bliskim Wschodzie i odpierającym krytykę Izraela płynącą z demokratycznych państw zachodnich jako wynikającą z nieznajomości lokalnych realiów, jak również z zagorzałą krytyczką Izraela, działaczką pokojową, Hedy Epstein, która była także ocalałą z Zagłady.

Piotr Zychowicz - „Niemcy” - recenzja i ocena

Czytaj dalej...

Bardzo ciekawa jest rozmowa z węgierskim historykiem Gellertem Kovacsem o okolicznościach porwania przez Sowietów Raoula Wallenberga. Dowiadujemy się, że bohaterski Szwed współpracował z Watykanem w ratowaniu ludności żydowskiej oraz wedle wszelkiego prawdopodobieństwa z wywiadem amerykańskim w zwalczaniu komunistycznego zagrożenia. Innym ciekawym rozmówcą Zychowicza był badacz Holocaustu David S. Wyman, oskarżający administrację Roosevelta o niechęć do powstrzymania zagłady poprzez zbombardowanie Auschwitz i obalający mity, jakoby nie chciały tego same amerykańskie środowiska żydowskie. Carla Tonini natomiast przedstawia na przykładzie Zofii Kossak-Szczuckiej charakterystyczny dla przedstawicieli polskiego nacjonalizmu związanych z Kościołem katolickim paradoks antysemity zaangażowanego w ratowanie Żydów przed Zagładą.

Dodanym nieco na siłę – co nie znaczy, że nieciekawym – wydaje się rozdział „Wrogowie Żydów" zawierający artykuły tylko o dwóch z nich: Muamarze Kaddafim i Idi Aminie, co wrażliwszych czytelników mogą szokować opisy seksualnych perwersji libijskiego dyktatora.

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Strony:
1 2
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Gość: Paweł Broda |

Bardzo ciekawy tekst.
Serdecznie dziękuję za jego publikację.
Robi wrażenie.



Odpowiedz
Michał Gadziński

Absolwent Instytutu Historycznego oraz Instytutu Nauk Politycznych UW. Interesuje się historią XIX i pierwszej połowy XX wieku. Pasjonat historii, kultury i polityki krajów anglosaskich.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org