Opublikowano
2009-06-21 20:50
Licencja
Wolna licencja

Waldemar Ceran nie żyje

20 czerwca zmarł niespodziewanie prof. dr hab. Waldemar Ceran – wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego, znawca historii starożytnej, światowej sławy bizantynolog, wybitny historyk i mistrz dla wielu pokoleń studentów historii. Żył 73 lata.


Waldemar Ceran należał do grona najwybitniejszych historyków polskich. Urodził się w 1936 roku. Od początku swojej kariery związany był ze środowiskiem łódzkich historyków. Był uczniem Haliny Evert-Kappesowej, inicjatorki badań bizantynologicznych w Łodzi, oraz wielkim kontynuatorem jej pracy. Stworzył i kierował Katedrą Historii Bizancjum UŁ, która wykształciła wielu wybitnych badaczy dziejów Cesarstwa Wschodniego, m.in. prof. dr hab. Macieja Kokoszko, prof. dr hab. Mirosława Leszki czy prof. dr hab. Teresę Wolińską.

Był niedoścignionym ideałem nie tylko dla specjalistów historii starożytnej. Jego pasjonujące wykłady przez lata przyciągały studentów historii, a dziś są stałym elementem wspomnień. Wspominany jest jako człowiek niezwykłej kultury i otwartości. Szczególną życzliwością wspierał inicjatywy studenckie. Za czasów swojej młodości odtwarzał, po latach stagnacji, Studenckie Koło Naukowe Historyków UŁ, które później mogło liczyć zawsze na jego pomoc. W latach 2002-2006 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii UŁ, a dzięki jego ogromnemu poparciu łódzkie środowisko młodych historyków podjęło się w 2007 roku organizacji XV Ogólnopolskiego Zjazdu Historyków Studentów III RP.

Jego działalność pisarska była niezwykle ważnym elementem dla badań bizantynologicznych prowadzonych w Polsce. Jest autorem szeregu artykułów w „Przeglądzie Historycznym”, „Przeglądzie Nauk Historycznych”, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Byzantinoslavica”, „Byzantion”. Do jego najwybitniejszych dzieł należą „Historia i bibliografia rozumowana bizantynologii polskiej (1800-1998)”, będąca kluczowym zbiorem bibliografii do badań nad historią Bizancjum zbierającym polskie wydawnictwa na ten temat, a także praca monograficzna „Rzemieślnicy i kupcy w Antiochii i ich ranga społeczna (II połowa IV wieku)”, monografia "Kościół wobec antychrześcijańskiej polityki cesarza Juliana Apostaty” oraz książka popularnonaukowa „Teodozjusz I Wielki”. Współpracował przy tworzeniu Wielkiej Encyklopedii PWN oraz Encyklopedii kultury bizantyńskiej. Był tłumaczem wielu dzieł dotyczących dziejów starożytnych. W latach 1995-2005 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Bizantynologicznej przy Komitecie Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk. Był twórcą i redaktorem. serii „Byzantina Lodziensia”.

Mało znanym faktem z jego życia jest to, że przez wiele lat trenował boks, broniąc barw Gedanii Gdańsk oraz ŁKS Łódź. Jego talent miał być ponoć dostrzeżony nawet przez legendarnego Papę Sztama.

Jego śmierć jest dla środowiska łódzkich historyków ogromną stratą i powodem do głębokiego żalu. Jeszcze w piątek profesor brał udział w balu zorganizowanym dla pracowników Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ. Było to jego ostatnie spotkanie z kolegami i koleżankami historykami…

Zobacz też:

Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Uwaga, wyświetliliśmy tylko ostatnio opublikowane komentarze. Zobacz wszystkie komentarze!

Gość: Jan |

Znałem Profesora i z wykładów i z seminariów. To był człowiek genialny i wielkiego serca, jakiego w życiu spotyka się przy bardzo wyjątkowym szczęsciu. Ja takie szczęście miałem. O jego śmierci dowiedziałem się dopiero dzisiaj i łzy stanęły mi w oczach. Wydaje mi się, że czuję to samo, co czuli uczniowie Sokratesa po śmierci mistrza. Obiecałem sobie, że odwiedzę Jego grób na Dołach. Αναπαύσου εν ειρήνη, άριστε φίλε !



Odpowiedz

Gość: Rafal D. |

Bizancjum upadło, profesor odszedł na zawsze wraz z nim, a my po nim. Pulvis es et in pulverem reverteris. To wielki zaszczyt być uczniem tego człowieka!!! Dziś jestem z tego dumny!



Odpowiedz

Gość: Natasza |

Dopiero dziś dotarła do mnie informacja o śmierci profesora...jestem ...po prostu... brak słów...Już 9 lat mija odkąd mnie egzaminował. Nigdy Go nie zapomnę...do dziś na wspomnienie profesora mam miłe wspomnienia.



Odpowiedz

Gość: Robert Luft |

Najwspanialsze wykłady na historii, jakich doświadczyłem. Coś niesamowitego. Sala wykładowa wypełniona do ostatniego miejsca na każdym wykładzie. Ta pasja - wówczas doktora historii. Słuchałem z rozdziawioną gębą. Jak ON opowiadał o tak odległych czasach. I co za wiedza!!! I sposób jej przekazywania. Na I-szym roku mówili mi starsi stażem studenci - Przejdziesz Cerana znaczy jesteś magistrem. Ale wymagał uczciwie. Nie znosił fuszerki. Gapowiczów i cwaniaczków studenckich wyczuwał na kilometr. Wspaniały pedagog. Moje najważniejsze doświadczenie na studiach historycznych na UŁ. I egzamin u NIEGO. O Matko! Ile to było nerwów! Przed i w trakcie. Najważniejsze przeżycie w czasie studiów. I to poczucie dumy, które będzie mi towarzyszyć do końca życia. Piątka u Cerana. To jeden z moich największych sukcesów życiowych. I JEGO słowa: Gratuluję Panu. Z wielką przyjemnością słuchałem Pana odpowiedzi. Dziś GO już nie ma. Bardzo boli. To był WIELKI CZŁOWIEK. Wielki naukowiec. Coraz ich mniej. Profesorze! Wierzę, że sie jeszcze spotkamy. Robert Luft



Odpowiedz

Gość: dorottaw |

Wpatruje sie wlasnie w indeks filologii klasycznej z podpisem Profesora Cerana i nie moge uwierzyc, ze nia ma go juz miedzy nami... Nigdy nie zapomne jego wykladow... Pamietam jak dzis, gdy stalam przed mapa i gdy nie potrafilam odpowiedziec na jedno z jego pytan, Profesor powiedzial z usmiechem: \"Pytac kobiete o wojne...\" po czym zapytal czy przynajmniej oficerow lubie, bo on byl kiedys oficerem:). No i dostalam \"piatke\":).



Odpowiedz
Sebastian Adamkiewicz

Członek redakcji portalu „Histmag.org”, doktor nauk humanistycznych, asystent w dziale historycznym Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, współpracownik Dziecięcego Uniwersytetu Ciekawej Historii, współzałożyciel i członek zarządu Fundacji Nauk Humanistycznych. Zajmuje się badaniem dziejów staropolskiego parlamentaryzmu oraz kultury i życia elit politycznych w XVI wieku. Interesuje się również zagadnieniami związanymi z dydaktyką historii, miejscem „przeszłości” w życiu społecznym, kulturze i polityce oraz dziejami propagandy. Miłośnik literatury faktu, podróży i dobrego dominikańskiego kaznodziejstwa. Współpracuje - lub współpracował - z portalem onet.pl, czasdzieci.pl, novinka.pl, miesięcznikiem "Uważam Rze Historia".

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org