2 października 1851 r. urodził się Marszałek Polski Ferdynand Foch

Ferdynand Foch – doświadczony oficer, marszałek trzech państw, któremu Francja zawdzięcza zwycięstwo w Wielkiej Wojnie, a Polska sukces powstania wielkopolskiego.

Zobacz też: Jak Ferdynand Foch został Marszałkiem Polski?

Ferdynand Foch urodził się 2 października 1851 r. w miejscowości Tarbes w Pirenejach. Był synem urzędnika wychowanym w głębokiej wierze katolickiej i przywiązaniu do tradycji napoleońskich. W 1870 r. wstąpił ochotniczo do wojska francuskiego, jednak jego pułk nie wziął udział w wojnie z Prusami. Pozostał w wojsku, w latach 70. pełniąc służbę w artylerii. W 1887 r. ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego, z którą był związany przez większość swojej przedwojennej kariery. Jako wykładowca Akademii zajmował się m.in. historią wojskowości francuskiej. Był uznanym teoretykiem, nauczycielem młodych oficerów i autorem prac książkowych. W 1901 r., został przeniesiony z uczelni wojskowej do służby liniowej. Jako głęboko wierzącego katolika posądzono go o klerykalizm, co w laickiej III Republice było dość ciężkim zarzutem. W latach 1905-1911 powrócił na Akademię jako jej komendant. W ostatnich latach przed I wojną światową pełnił funkcje dowódcy (kolejno) dywizji i korpusu armijnego.

jpg Ferdynand Foch (1851-1929) - Marszałek Francji, Wielkiej Brytanii i Polski.

W pierwszym okresie Wielkiej Wojny jako dowódca 9. Armii brał udział w bitwie nad Marną, która powstrzymała ofensywę niemiecką na Paryż. Oddziały gen. Focha odegrały w tym starciu ważną rolę. Od jesieni 1914 r. był związany z Naczelnym Dowódcą armii francuskiej gen. Josephem Joffre, dowodząc na północnym odcinku frontu i współdziałając z Brytyjczykami. Brał udział m.in. w bitwie pod Ypres i nad Sommą. Po dymisji gen. Joffre w grudniu 1916 r. przeniesiony do działań sztabowych.

W maju 1917 r. Ferdynand Foch został mianowany szefem francuskiego Sztabu Generalnego, w pierwszych miesiącach 1918 r. otrzymał dodatkowo funkcję przewodniczącego Rady Wojennej Sprzymierzonych oraz koordynatora działań na całym froncie zachodnim. Odegrał dużą rolę w powstrzymaniu tzw. ofensyw Ludendorffa wiosną i wczesnym latem ostatniego roku wojny. Kluczowym starciem tej operacji była druga bitwa nad Marną (lipiec-sierpień 1918), podczas której udało się powstrzymać niemieckie atak na Paryż. 6 sierpnia został awansowany na Marszałka Francji, a we wrześniu rozpoczął kontrofensywę sprzymierzonych która doprowadziła do końca wojny.

![Ferdynand Foch](https://histmag.org/grafika/news5/foc# jpg ) Kolorowana fotografia przedstawiająca podpisanie rozejmu w Compiègne, 11.11.1918, marsz. Foch stoi za stołem.

Szczytem kariery marsz. Focha był 11 listopada 1918 r., gdy jako dowódca sił sprzymierzonych przyjął w wagonie kolejowym w lasku pod Compiègne kapitulację Niemiec.

W czasie rozmów pokojowych z Niemcami był zwolennikiem maksymalnego osłabienia pokonanego przeciwnika. Pokój wersalski nazwał rozejmem na 20 lat. Współorganizował interwencję przeciwko Rosji Radzieckiej. W 1919 r. otrzymał tytuł Marszałka Polnego Wielkiej Brytanii.

Ferdynand Foch był mocno związany z Polską. Zdecydowanie naciskał na uznanie oddziałów powstańców wielkopolskich za część armii sprzymierzonej. Podpisany 16 lutego 1919 r. w Trewirze układ przedłużający zawieszenie broni między Ententą a Niemcami wstrzymywał również działania w Wielkopolsce. Miało to duży wpływ na pomyślny wynik powstania. 13 kwietnia 1923 r. został mianowany Marszałkiem Polski. Dwa dni później odznaczono go także Krzyżem Wielkim Orderu Wojennego Virtuti Militari i Orderem Orła Białego. Był doktorem honoris causa Politechniki Lwowskiej, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Poznańskiego.

jpg Konny pomnik marsz. Focha w Paryżu (autor: TCY, opublikowano na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0).

Zmarł 20 marca 1929 r. w Paryżu. Pochowany został w paryskim Kościele Inwalidów. Posiada swoje ulice m.in. w Paryżu i Nicei, a w Polsce w Warszawie, Krakowie, Bydgoszczy, Gdańsku i Grudziądzu. Pomniki marszałka znajdują się Paryżu, Cassel, Tarbes, Londynie i Compiègne. Jego imieniem nazwano także lotniskowiec Francuskiej Marynarki Wojennej (obecnie w służbie brazylijskiej jako São Paulo).

Polecamy e-book: „Polowanie na stalowe słonie. Karabiny przeciwpancerne 1917 – 1945”

Łukasz Męczykowski
„Polowanie na stalowe słonie. Karabiny przeciwpancerne 1917 – 1945”
Wydawca: PROMOHISTORIA [Histmag.org]
Liczba stron: 123
Format ebooków: PDF, EPUB, MOBI (bez DRM i innych zabezpieczeń)
ISBN: 978-83-934630-9-1

Śledź nas!
Komentarze

O autorze
Tomasz Leszkowicz
Doktor historii, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Redaktor działu naukowego, członek redakcji merytorycznej portalu od października 2006 roku, redaktor naczelny Histmag.org od grudnia 2014 roku do lipca 2017 roku. Specjalizuje się w historii dwudziestego wieku (ze szczególnym uwzględnieniem PRL), interesuje się także społeczno-polityczną historią wojska. Z uwagą śledzi zagadnienia związane z pamięcią i tzw. polityką historyczną (dawniej i dziś). Autor artykułów w czasopismach naukowych i popularnych. W czasie wolnym gra w gry z serii Europa Universalis, słucha starego rocka i ogląda seriale.

Wszystkie teksty autora

Pierwszy polski portal historyczny
ISSN: 1896-8651
Wydawca portalu
Michał Świgoń PROMOHISTORIA
ul. Koźmiana 2/89
01-606 Warszawa
telefon: 692 929 681
m.swigon@histmag.org
NIP 626-281-54-56
Numer konta: PL 33 1140 2004 0000 3802 7410 0716
Patronaty
Jak uzyskać patronat
Kontakt z redakcją
Mateusz Balcerkiewicz
redaktor naczelny
redakcja@histmag.org
telefon: 798 537 653
Reklamuj się u nas
Oferta reklamowa
Konkursy
Nasze konkursy