Anna Lisiecka - „Loda Halama. Pierwsze Nogi Drugiej Rzeczpospolitej” - recenzja i ocena

„Tancerka klasyczna? Tancerka współczesna? Loda Halama mieści się w obu tych kategoriach naraz, a zarazem jest jeszcze czymś innym. Dla niej taniec to coś więcej niż jedynie zawód, kroki i pozy wytańczone w serii następujących po sobie ruchów. Taniec to przede wszystkim ekspresja jej niezwykłej żywiołowości i silnych emocji.”

Anna Lisiecka
„Loda Halama. Pierwsze Nogi Drugiej Rzeczpospolitej”
Ocena: 8
49,90 zł
Wydawca: Wydawnictwo Fronda
Okładka: twarda
EAN: 9788394613181

Pod koniec marca 2017 roku, nakładem wydawnictwa Fronda, ukazała się książka pt. „Loda Halama. Pierwsze nogi Drugiej Rzeczpospolitej.” Jej autorką jest Anna Lisiecka, komentator w redakcji literackiej Programu 2 Polskiego Radia, wielokrotnie nagradzana za szereg reportaży i audycji. To zdecydowanie właściwa osoba do próby zebrania w całość i opisania historii życia Leokadii Halamy. Autorka bowiem znała się z główną bohaterką książki, a także była w posiadaniu swego rodzaju albumu czy pamiętnika, do którego bohaterska książki wklejała artykuły prasowe i recenzje z czasów swojej kariery. Ten właśnie album stał się dla Lisieckiej jednym z ważniejszych źródeł. Wiele informacji pochodzi również z wydanych w 1984 roku wspomnień samej artystki pt. „Moje nogi i ja”.

Książka jest bardzo atrakcyjnie wydana. Już sama okładka wprowadza nas w rewiowy klimat – czerwień kurtyny, żółty blask świateł, nazwisko Halamy na teatralnym billboardzie i smukła, uśmiechnięta postać artystki. Historia Lody Halamy podzielona jest w książce na cztery części, cztery etapy życia tancerki: lata dwudzieste, lata trzydzieste, II wojnę światową i okres powojenny. Pierwsza część skupia się na pochodzeniu i rodzinie Lody oraz początkach jej kariery. Lata dwudzieste to również czas gwałtownego wzrostu popularności tancerki, która szczyt osiągnie w latach trzydziestych (zostanie primabaleriną Teatru Wielkiego w Warszawie, rozpocznie międzynarodową karierę). Kres przynosi temu II wojna światowa: ciężkie warunki życia, działalność konspiracyjna, emigracja. Zakończenie czyta się ze wzruszeniem. Odejście Lody Halamy w 1996 roku było z pewnością znakiem końca pewnej epoki.

Nikt już nie wie, jakim fajerwerkowym i estetycznym widowiskiem, jakim wręcz baśniowym przeżyciem potrafiła być wielka rewia! Jak w tych wielkich widowiskach dopracowywano każdy detal, jak dbano o każdą pointę, jak nic nie mogło się tam wymknąć spod kontroli.

Historia Lody Halamy opowiedziana jest niezwykle szczegółowo, niemal od występu do występu. Taka forma pozwala dostrzec jak bardzo początki kariery zależały od wrodzonego talentu artystki oraz ogromu pracy własnej (wychowywała się wśród cyrkowych akrobatów!). Niemal przez całą książkę skupiamy się na zawodowym aspekcie życia bohaterki. Jej osobowość poznajemy natomiast szczątkowo, głównie przez pryzmat pracy (choć zdarzają się epizody np. działalność w czasie wojny). Zmienia się to dopiero w ostatniej części, gdzie dowiemy się, że Loda była osobą dobrą, przyjazną, dowcipną, której daleko do egocentrycznej gwiazdy.

Chodziłyśmy na tatara z piwem. Loda traciła już wzrok. (...) Prosiła: „Jeśli zobaczysz znaną kobietę, mów kto i w jakich jest butach; jeśli znanego mężczyznę – w jakim jest krawacie”. „Po prawej Adam Hanuszkiewicz w czerwonym krawacie w granatowe cętki” – rzucałam. „Witam, Panie Adamie, świetny krawat!”

Jednak kariera tancerki i aktorki nie jest jedynym przedmiotem książki. W tle przewija się również historia Polski, wydarzenia polityczne czy skandale II Rzeczpospolitej. Jednocześnie jest to opowieść o historii polskiego (i nie tylko) teatru, rewii, opery, kina. Poznamy tu postacie-legendy, między innymi: Eugeniusza Bodo, Zulę Pogorzelską czy Hankę Ordonównę. Dlatego czasem możemy odnieść wrażenie, że sama postać Lody Halamy jest pretekstem do ukazania tego barwnego świata. Na pierwszy plan wysuwa nam się cały międzywojenny, artystyczny świat oraz prasa. Książka jest pełna wyjątkowych artykułów i recenzji. Ogrom przytaczanych fragmentów jest niewątpliwą zaletą publikacji. Warto po nią sięgnąć choćby dla samego międzywojennego stylu i języka, a także niesamowitych opisów, metafor oraz porównań. Czasem jednak (głównie w pierwszej części) może nieco irytować częste podkreślanie przez autorkę przynależności politycznej cytowanego dziennikarza lub samej gazety. Artykuły i recenzje uzupełnione są licznymi zdjęciami i plakatami, które przeniosą nas przed sceny, na których występowała bohaterka książki.

Leokadia Halama – tancerka, aktorka, choreograf, to niezaprzeczalnie niezwykła postać polskiej i światowej sceny. Nazwisko o niezwykłym dorobku i sławie (Loda miała równie znane i utalentowane siostry) wydaje nam się legendarne. Jeżeli chcemy przybliżyć sobie tę legendę i nieco ją urzeczywistnić, zdecydowanie powinniśmy sięgnąć po opisywaną pozycję. „Loda Halama. Pierwsze nogi Drugiej Rzeczpospolitej” to naprawdę bardzo dobra książka. Gorąco zachęcam do lektury!

Śledź nas!
Komentarze

O autorze
Błażej Guzy
Absolwent geografii na Uniwersytecie Jagiellońskim i pedagogiki na Uniwersytecie Pedagogicznym. Interesuje się historią geografii i geografią religii. Jako obszar badań i zainteresowań szczególnie upodobał sobie Śląsk Cieszyński. Miłośnik podróży i górskich wycieczek, zagorzały czytelnik literatury fantasy, fan zespołu Pink Floyd.

Wszystkie teksty autora

Pierwszy polski portal historyczny
ISSN: 1896-8651
Wydawca portalu
Michał Świgoń PROMOHISTORIA
ul. Koźmiana 2/89
01-606 Warszawa
telefon: 692 929 681
m.swigon@histmag.org
NIP 626-281-54-56
Numer konta: PL 33 1140 2004 0000 3802 7410 0716
Patronaty
Jak uzyskać patronat
Kontakt z redakcją
Mateusz Balcerkiewicz
redaktor naczelny
redakcja@histmag.org
telefon: 798 537 653
Reklamuj się u nas
Oferta reklamowa
Konkursy
Nasze konkursy