Belle Starr – jak „Królowa Bandytów” stała się legendą Dzikiego Zachodu?

Urodziła się jako Myra Maybelle Shirley 5 lutego 1848 r. na farmie niedaleko Carthage w stanie Missouri, jako jedno z sześciorga dzieci i jedyna córka Johna i Elizabeth Shirley. Kiedy była jeszcze małym dzieckiem rodzina przeprowadziła się do Carthage. Jej ojciec został zamożnym karczmarzem, a  Młoda May, jak nazywała ją rodzina, prawdopodobnie uczęszczała do Carthage Female Academy i prywatnej szkoły Cravens w Carthage.

W rozdartym kraju

Po wybuchu wojny secesyjnej Shirleyowie zostali sympatykami sprawy Konfederacji. Najstarszy brat Belle, John, dołączył nawet do tzw. bushwhackerów, czyli nieregularnych oddziałów (partyzantki) Południa, którzy działali wzdłuż granicy stanów Missouri i Kansas. Prawdopodobnie był on członkiem jeźdźców Quantrilla – słynnego oddziału dowodzonego przez Williama Quantrilla, pod którym służyli m.in. Jesse i Frank Jamesowie oraz bracia Younger.

Po śmierci najstarszego syna i upadku interesu Shirleyowie  postanowili przenieść się do Scyene w Teksasie, niedaleko Dallas. W lipcu 1866 r. ich dom stał się kryjówką dla byłych członków oddziału Quantrilla, w tym Jessiego Jamesa, braci Younger i Jamesa C. Reeda, znanego również jako Jim Reed, którego Belle poślubiła, a w 1868 r. urodziła ich córkę.

Poza prawem

Przez pewien czas Reedowie mieszkali na Terytorium Indiańskim (dzisiejsza Oklahoma), gdzie związali się z czirokeską rodziną Starrów, znaną z kradzieży whisky, bydła i koni. Jim Reed zaangażował się również w działalność przestępczą gangów Jessiego Jamesa i Youngerów, które operowały w Teksasie, Arkansas i Terytorium Indiańskim. Przyszła „Królowa Bandytów” doskonale zdawała sobie sprawę z poczynań męża. Co więcej, prowadziła w Dallas stajnię, w której sprzedawała konie skradzione przez Reeda. 

Nie ma jednoznacznych źródeł wskazujących na bezpośredni udział Belle w morderstwach, rabunkach, napadach na pociągi i dyliżanse czy kradzieżach koni oraz bydła. W kwietniu 1874 r. Reed napadł na dyliżans kursujący na trasie Austin-San Antonio, a Belle została oskarżona o współudział w napadzie, mimo braku dowodów.

Pierwsze małżeństwo Belle dobiegło końca w kwietniu 1874 r., kiedy Jim Reed został zastrzelony przez zastępcę szeryfa w Paryżu w Teksasie. Często powtarzana historia, według której Belle odmówiła rozpoznania jego ciała, by szeryf nie mógł odebrać wyznaczonej na Reeda nagrody, nie znajduje potwierdzenia w źródłach i należy ją uznać za romantyczną legendę.

Królowa Bandytów

Cztery lata po śmierci Jima Reeda Belle, według niektórych przekazów, związała się z Brucem Youngerem. Był to krótki związek, ponieważ już w czerwcu 1880 r. wyszła za mąż za Czirokeza Sama Starra. To właśnie w tym okresie prasa zaczęła nazywać ją „Królową Bandytów”. Nauczyła się organizować i planować działalność przemytników alkoholu, złodziei koni oraz handlarzy skradzionym bydłem. Zajmowała się także zbywaniem pochodzących z przestępstw łupów oraz ukrywaniem przestępców przed organami ścigania.

Belle Starr potrafiła zadbać o swój wizerunek. Była uważana za znakomitego strzelca. Ubierała się w czarny strój jeździecki i imponujący kapelusz ozdobiony strusimi piórami. Nosiła dwa rewolwery oraz pasy z nabojami przewieszone przez biodra – wyposażenie godne „Królowej Bandytów”.

Nielegalna działalność Belle przynosiła na tyle duże zyski, że mogła przekupywać urzędników, aby uwalniać swoich wspólników z rąk wymiaru sprawiedliwości, gdy tylko zostali schwytani. Nie znaczy to jednak, że była nietykalna. W 1882 r. wraz z mężem została oskarżona o kradzież koni i skazana na 9 miesięcy pozbawienia wolności w zakładzie karnym w Detroit.  

W grudniu 1886 r. Sam Starr i jego kuzyn, funkcjonariusz policji Frank West, wzajemnie się zastrzelili. Dla Belle był to koniec złotego okresu życia poza prawem. Po śmierci męża wdała się w romans z kilkoma mężczyznami spod ciemnej gwiazdy, ale ostatecznie wyszła za mąż za 15 lat młodszego od siebie krewnego Sama Starra, Jima Julya Starra.

Tajemnica zabójstwa Belle Starr

3 lutego 1889 r. niedaleko rzeki Canadian River, Belle Starr wracała konno do domu, kiedy została śmiertelnie postrzelona z dubeltówki. Jej śmierć nastąpiła w wyniku ran postrzałowych pleców i szyi oraz barku i twarzy. Zabójstwo Belle Starr pozostaje jedną ze słynnych niewyjaśnionych zagadek kryminalnych Ameryki, ale podejrzanych nie brakuje.

Według późniejszej relacji szeryfa Franka „Pistol Pete’a” Eatona Belle została zastrzelona przez pijanego mężczyznę, z którym nie chciała zatańczyć na potańcówce, a który miał ją potem śledzić w drodze do domu. Wśród podejrzanych znajdują się również najbliżsi „Królowej Bandytów” w tym jej ostatni mąż oraz syn z małżeństwa z Jimem Reedem, którego miała dotkliwie pobić za znęcanie się nad koniem.

Prawdziwa „Królowa Bandytów” czy prasowa sensacja?

Fakt, że Belle Starr prowadziła działalność przestępczą jest bezdyskusyjny, ale jej charakter nie był tak sensacyjny, jak sugerują późniejsze opowieści. Poza oskarżeniem o współudział w napadzie na dyliżans kursujący na trasie Austin–San Antonio, brakuje wiarygodnych przesłanek świadczących o jej udziale w takich przedsięwzięciach. Nie ulega jednak wątpliwości, że „Królowa Bandytów” była świetną organizatorką, sprawną bizneswoman i doskonale odnajdywała się w lokalnym półświadku.

Warto przy tym pamiętać, że za swojego życia Belle Starr była stosunkowo mało znana poza obszarem swojej działalności. Jej historię na skalę ogólnokrajową spopularyzował dopiero Richard K. Fox, wydawca „National Police Gazette”, który w roku jej śmierci wydał powieść Bella Starr, the Bandit Queen, or the Female Jesse James.

Niedaleko pada jabłko od jabłoni

Belle Starr miała dwoje dzieci – córkę Rosie Lee Reed i syna Jamesa Edwina „Eddiego” Reeda – oboje ze związku z Jimem Reedem. W lipcu 1889 r. Eddie Reed został oskarżony o paserstwo oraz kradzież koni i skazany na więzienie w Columbus w stanie Ohio. Rosie zajęła się wówczas prostytucją, by zebrać pieniądze na uwolnienie brata. Eddie wyszedł na wolność po 4 latach dzięki zorganizowanej przez siostrę pomocy prawnej, która załatwiła mu ułaskawienie prezydenta Benjamina Harrisona. Został zastępcą szeryfa w Fort Smith i zginął w saloonie w Claremore w stanie Oklahoma 14 grudnia 1896 r.

Rosie, znana jako Pearl Starr, otworzyła dom publiczny w Fort Smith w Arkansas i mimo delegalizacji prostytucji w 1916 r. dalej prowadziła działalność. Ostatecznie została aresztowana, ale odzyskała wolność pod warunkiem opuszczenia Fort Smith. W 1921 r., w wieku 53 lat, wyjechała do Douglas w Arizonie, gdzie zmarła 4 lata później.

Polecamy e-book Jerzego Klimczaka pt. „Seryjni mordercy. Oblicza najstraszniejszych zbrodni”:

Bibliografia

• Burton R., Belle Starr: "the Bandit Queen",  University of Oklahoma Press, Norman 2004.
• Metz L. C., The Life and Legacy of Belle Starr: The Bandit Queen, Texas State Historical Association, [dostęp: 14.07.2026].
• Mullins J., Oklahoma Originals: Early Heroes, Heroines, Villains & Vixens, The History Press, Charleston 2019.  
• Shirley G., Belle Starr and Her Times: The Literature, the Facts and the Legends, University of Oklahoma Press, Norman 2014.