Opublikowano
2005-12-01 21:00
Licencja
Wolna licencja

Jane Grey - dziewięciodniowa królowa

Dziwne jest dla nas, że rodzina może popchnąć człowieka do czynów, które zostaną uznane za zdradę narodową i zaprowadzą go na śmierć. A jednak wszystko jest możliwe.


Strony:
1 2 3 4

…narzucono na mnie honor, z którym nigdy nie pogodzi się moje serce…

Trudno nam sobie wyobrazić, jak to jest – być szesnastoletnią dziewczyną, która dzięki podstępnym intrygom zostaje królową. To opowieść o młodej kobiecie, która przez dziewięć dni była królową, a swoje życie zakończyła na szafocie.

W rodzinnym domu

Kim była Jane? Najczęściej mówi się, że kuzynką księcia Edwarda, jednak nie jest to do końca prawda. Matka Jane, Frances Brandon, była córką Marii, młodszej siostry króla Henryka VIII. Książę Edward był więc, tak naprawdę, wujem Jane. Jej ojciec, Henry Grey, był trzecim markizem Dorset. Również u niego można dopatrywać się powiązań z linią królewską (choć nie były to więzy krwi pozwalające na dziedziczenie korony) – jego dziadek był synem Elizabeth Woodville, a tym samym pasierbem Edwarda IV.

Frances i Henry pobrali się 1533 roku w Southwark. Dwa lata po ślubie na świat przyszedł ich pierworodny syn. Niestety, zmarł kilka miesięcy później. Taki sam los spotkał ich pierwszą córkę. Jane była więc najstarszym dzieckiem państwa Grey i to z nią wiązano największe plany.

Frances Brandon i jej drugi mąż Adrian Stokes – obraz Hansa Ewortha

Nie zachowała się żadna informacja o dokładnej dacie jej urodzenia. Wiemy tylko, że przyszła na świat w październiku 1537 roku w posiadłości Bradgate Park, a jej narodziny zostały przyćmione wydarzeniem dużo ważniejszym – narodzinami długo oczekiwanego następcy tronu. Na chrzcie, który według zwyczaju odbywał się w ciągu 48 pierwszych godzin życia, otrzymała imię Jane, na cześć ukochanej żony króla, z którego synem powiązane było całe życie Grey.

Jane nie należała do osób urodziwych. Była niska i drobna. Miała jasne włosy (choć niektórzy twierdzą, że kasztanowe) i bardzo jasną, piegowatą cerę. W tamtych czasach na pewno nie uważano jej za piękność, choć, gdy dziś spojrzymy na jej portrety, to dostrzec możemy naprawdę śliczną dziewczynę (wiadomo jednak, że portrety nie odzwierciedlają prawdziwego wyglądu).

Portret anonimowego autorstwa, być może przedstawiający Jane Grey

Rodzice Jane byli bardzo surowi i nie okazywali jej miłości. Być może wynikało to z pragnienia, by ich córka została kiedyś małżonką następcy tronu. Najprawdopodobniej właśnie z tego względu otrzymała staranne wykształcenie (było na dużo wyższym poziomie niż to, które otrzymały jej młodsze siostry). Oprócz angielskiego, potrafiła mówić i czytać po łacińsku, grecku, włosku i francusku, podobno znała też hebrajski. W Anglii mówiło się o niej, jako najbardziej wykształconej kobiecie w całym kraju (oczywiście tuż po księżniczce Elżbiecie).

Jane łączyła z księciem Edwardem silna więź emocjonalna. Świetnie się dogadywali i mieli podobne poglądy religijne (a w Anglii w tamtych czasach było to podstawą udanej znajomości). Spędzali razem dużo czasu.

Na dworze królowej

W wieku 9 lub 10 lat Jane została wysłana na dwór Katarzyny Parr. W tym samym czasie przebywała tam również księżniczka Elżbieta. Dostępne mi źródła milczą o tym, czy Jane i Elżbieta były przyjaciółkami. Przebywając razem na dworze na pewno spędzały z sobą dużo czasu. Biorąc pod uwagę, jak bardzo Jane pragnęła ciepła i uczuć, których nie dawali jej rodzice, zapewne zależało jej na przyjaźni z Elżbietą. Sytuacja tej drugiej zmieniała się co rusz – raz była księżniczką, raz nikim, więc być może i ona szukała w Jane przyjaciółki. Wszystko to opiera się jednak tylko na przypuszczeniach. Katarzyna miała dobry kontakt z dziećmi zmarłego króla i równie dobrze dogadywała się z Jane. Panna Grey znalazła na dworze królowej to, czego tak bardzo brakowało jej w domu – czułość, ciepło i miłość. Z pobytu Jane na dworze cieszył się również nowy mąż Katarzyny – lord admirał, Thomas Seymour. Jednak jego radość wynikała z zupełnie innego faktu – pragnął namówić markiza Dorset, by ten zapłacił za pobyt córki w jego domu. W zamian obiecał zaaranżować małżeństwo z królem Edwardem.

Katarzyna zmarła w 1548 roku z powodu komplikacji poporodowych. Jane była głównym żałobnikiem podczas pogrzebu. Opiekę nad młodą panną przez kolejny rok sprawował lord Seymour. W tym czasie podobno próbował zorganizować małżeństwo swojej podopiecznej z królem, jednak bezskutecznie. Krążyły też plotki, że sam chciał poślubić Jane (wcześniej bezskutecznie starał się o rękę Elżbiety). W 1549 roku został oskarżony o zdradę stanu i ścięty, a Jane wróciła do rodzinnego domu.

Obraz długo uważany za wizerunek Jane, teraz uznawany za portret Katarzyny Parr

Jane królową? To chyba niemożliwe

Cofnijmy się jeszcze na chwilę do roku 1547, gdy umiera Henryk VIII i książę Edward zostaje królem. Ma on dopiero dziewięć lat i prawdziwa władza spoczywa w rękach Edwarda Seymoura (to brat lorda admirała, a obaj byli braćmi królowej Jane Seymour). Już wtedy wszyscy wiedzą, że król jest słaby i chorowity. Kto zasiądzie na tronie po jego śmierci było oczywiste – przyrodnia siostra Maria. Po niej, kolejnymi sukcesorami (choć nikt nie brał pod uwagę, że jeśli Maria wstąpi na tron, to może umrzeć bezpotomnie) byli: księżniczka Elżbieta, Maria Stuart, Frances Grey i Jane. Tak więc szanse, że Jane zostanie królową były tak niewielkie, iż nikt nie brał tego nawet pod uwagę. Nikt, oprócz jej rodziców…

Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Strony:
1 2 3 4
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Gość: KZ |

Właśnie oglądam wspomniany wyżej film i ten artykuł wiele mi wyjaśnił. Dziękuję i pozdrawiam :)



Odpowiedz

Gość: Cristtimm |

Dziękuję. Pani opracowanie bardzo mi pomogło.



Odpowiedz

Gość: Magdalena |

Wspaniały artykuł o królowej którą tak wielu pomija. Moim zdaniem to jedna z najbardziej tragicznych postaci epoki tudorów



Odpowiedz

Gość: Agnieszka |

Dziękujemy za wyczerpujące informacje. Po obejrzeniu wspomnianego filmu bardzo chciałam wiedzieć co jest prawdą, a co fikcją, tym bardziej,ze dotychczas nie wiedziałam o istnieniu \"dziewięciodniowej królowej\".



Odpowiedz
Anna Krzyżankowska-Glińska

Autorka nie nadesłała informacji na swój temat.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org