Opublikowano
2015-06-25 17:00
Licencja
Wolna licencja

Andrzej Sieroszewski - „Wacława Sieroszewskiego żywot niespokojny” - recenzja

Jan Lorentowicz, krytyk teatralny i publicysta pisał w 1934 roku, że „fenomenalny żywot Wacława Sieroszewskiego jest najciekawszym i najbardziej przejmującym jego utworem”. Kim był zatem Sieroszewski, nazywany przez swoich przyjaciół „Sirko”, a przez przeciwników „strasznym dziaduniem”?


Strony:
1 2
Autor: Andrzej Sieroszewski
Tytuł: „Wacława Sieroszewskiego żywot niespokojny”
Współpraca autorska: z rękopisu wydał, opracował i uzupełnił Andrzej Z. Makowiecki Wydawnictwo: Iskry
Oprawa: twarda z obwolutą
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-244-0401-8
Wymiary: 235 × 150 mm
Cena: 49,90 zł

Ocena naszego recenzenta: 7/10
(jak oceniamy?)
Inne recenzje książek historycznych

Przeczytaj fragment książki

Autorem książki jest wnuk Wacława Sieroszewskiego, Andrzej Sieroszewski (1933-2012). Był on profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, znanym hungarystą oraz tłumaczem prozy Magdy Szabó, László Németha i wielu innych węgierskich twórców. Należał do Międzynarodowego Towarzystwa Hungarologicznego. Został odznaczony m.in. Medalem Komisji Narodowej i Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej.

Pracę nad publikacją poświęconą pisarzowi przerwała śmierć autora w 2012 roku. Andrzej Sieroszewski doprowadził narrację do połowy lat dwudziestych, pozostawiając po sobie liczne materiały oraz rękopisy. Przeczytaniem rękopisu, opracowaniem i uzupełnieniem materiałów zajął się Andrzej Z. Makowiecki – emerytowany profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Teatralnej, historyk literatury okresu Młodej Polski i Dwudziestolecia Międzywojennego. Warto w tym miejscu dodać, że projekt sfinalizowania biografii o Wacławie Sieroszewskim, był możliwy dzięki stypendium m.st. Warszawy.

Recenzowana przeze mnie pozycja składa się z 24 rozdziałów oraz posłowia, z których każdy opisuje kolejny ważny etap w życiu Wacława Sieroszewskiego. „Żywot niespokojny” – podtytuł książki – jest w pełni uzasadniony. Długie, blisko 87-letnie życie pisarza obfitowało w niezwykłe wydarzenia. Nie zdradzając zbyt wiele, warto wymienić tutaj długoletni pobyt Sieroszewskiego na Syberii, który miał wielki wpływ na ukształtowanie osobowości przyszłego pisarza czy podjęcie (w wieku 56 lat!) służby w Legionach Polskich. Ze stronnic książki Sieroszewski wyłania się, jako człowiek zatroskany o dobro niepodległej Polski, niezwykle pracowity, uczciwy, ofiarny, ale również jako zjadliwy publicysta, osoba łatwo wpadając w złość oraz mająca pewne upodobanie do zbytku.

Andrzej Sieroszewski pisze o swoim dziadku z wielką sympatią. Na samym początku książki, oświadcza zresztą czytelnikom: „w relacji o bohaterze tej książki, nie mogę obiecać całkowitej bezstronności, to przyrzec mogę, że będzie rzetelna i uczciwa”. Po lekturze książki, mogę napisać, że wnuk tylko częściowo wywiązał się ze swojej zapowiedzi. Czytając książkę, czytelnik może momentami odnieść wrażenie, że czyta „wspomnienia o ukochanym dziaduniu”, w których akcentowane są przede wszystkim pozytywne dokonania swojego przodka, przy okazji momentami nieco przesadnie wyidealizowanego.


Tekst ma więcej niż jedną stronę. Przejdź do pozostałych poniżej.

Strony:
1 2
Napisz komentarz
Regulamin komentarzy
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy
Kamil Kartasiński

Absolwent Instytutu Historii UŚ

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org