Opublikowano
2010-11-02 02:25
Licencja
Wolna licencja

Wojskowy Cmentarz Francuski w Gdańsku

1 listopada warto odwiedzać również cmentarze zapomniane i pozostałości po dawnych nekropoliach. Przykładem może być Wojskowy Cmentarz Francuski w Gdańsku.


Cmentarz, którego opiekunem jest Ambasada Francuska w Warszawie, został założony w obecnym kształcie w 1967 roku w związku z wizytą Charles’a de Gaulle’a w Gdańsku. Nekropolia leży w dzielnicy Suchanino, zajmuje obszar o wielkości nieco ponad dwóch hektarów, a znajduje się na niej około 1300 grobów. Zostały tu sprowadzone z całej Polski szczątki Francuzów poległych w latach I i II wojny światowej: żołnierzy, jeńców oraz cywilów. Jak pisał Adam Haupt w książce „Wspomnienia z odbudowy Głównego Miasta”: Podczas prowadzonych prac ziemnych natrafiono na szczątki ludzkie. Okazało się, że był tu już wcześniej cmentarz żołnierzy armii napoleońskiej, o czym na podkładach geodezyjnych nie było żadnej wzmianki. Dziwny traf.

Cmentarz urządzono w stylu typowym dla francuskich nekropolii wojskowych: groby oznaczone są prostymi białymi krzyżami z imionami i nazwiskami zmarłych oraz inskrypcją: Mort pour la France (Poległ za Francję).

Według indeksu niemieckich obozów z lat 1939–1945, w stalagu na Biskupiej Górce w Gdańsku przetrzymywani byli i zmarli następujący francuscy jeńcy:

Gabriel Lombart 15.12.1919–25.07.1943
Aleksander Roufiat 4.10.1919–28.12.1942
Józef Pasqvelin 18.03.1909–7.02.1943
Rene Charton 28.04.1901–9.07.1942
Gaston Hallet 24.11.1909–30.05.1942
Julian Ernest Vervynekt 29.05.1918–27.07.1942

Ich groby znajdują się wśród 1300 innych „poległych za Francję”.

Brama cmentarna

Pomnik w formie trzech wielkich kamiennych krzyży

Ogólne ujęcie cmentarza, wiele białych krzyży

Białe krzyże nagrobne z mniejszej odległości

Nagrobek arabskiego żołnierza „poległego za Francję”

Jedna z cywilnych ofiar II wojny światowej

Krzyż ze zdjęciem poległego

Zwykły krzyż z imieniem i nazwiskiem (brak innych informacji o zmarłym

Krzyż na grobie nieznanej ofiary wojny Nieznany

Zobacz też:

Redakcja: Roman Sidorski

Napisz komentarz
Regulamin komentarzy

Uwaga, wyświetliliśmy tylko ostatnio opublikowane komentarze. Zobacz wszystkie komentarze!

Gość: Problem z opiekunem cmentarza na Suchaninie |

Zachęcony powyższym opisem - jako nowy mieszkaniec dzielnicy Suchanino - wybrałem się dzisiaj na wycieczkę celem zwiedzenia nekropolii. Opiekun cmentarza (tak sądzę, ponieważ mieszka w domu obok cmentarza) wziął mnie za jakiegoś menela, ponieważ mam zapalenie krtani i ledwo mówię... Zostałem potraktowany obcesowo i nagannie, wręcz chamsko. Uważajcie!



Odpowiedz

Gość: Azarel |

Dziękuję za odpowiedź. Czekam na kolejne artykuły. Pozdrawiam.



Odpowiedz

Gość: Ala Młyńska |

witam! niestety, nie dotarłam do informacji, gdzie są pochowani żołnierze francuscy polegli w czasie oblężenia, jednak biorąc pod uwagę, że francuski oddział walczył na Westerplatte i tam też został rozbity (96 Francuzów poległo, 112 rannych), być może tam zostali pochowani. Co do samego Plelo - jego ciało po śmierci zostało przetransportowane do rodzinnej Bretanii i tam spoczęło w grobowcu w kaplicy Saint-Bihi pod Saint-Brieuc.



Odpowiedz

Gość: Azarel |

Witam. Artykulik ciekawy. Mam pytanie do Autorki: Czy napotkała Pani może informacje gdzie pochowani zostali żołnierze francuscy, którzy polegli podczas oblężenia Gdańska przez Rosjan w 1735 roku?? Francuzami dowodził poseł francuski hr. Plelo (także poległ).



Odpowiedz

Gość: Magdalena Heruday-Kiełczewska |

Dobrze wiedzieć i to:). W Kołobrzegu jest zbiorowa mogiła i tylko jedna tablica. Podobno część żołnierzy - w tym oficerowie wróciła do Francji po wojnie, ale nie ma żadnego spisu ani dokumentów.



Odpowiedz
Alicja Młyńska

Magister historii oraz absolwentka studiów kulturoznawczych I stopnia. Interesuje się historią lokalną, lotnictwem, sztuką sepulkralną i symboliką nagrobną.

Wolna licencja – ten materiał został opublikowany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Redakcja i autor zezwalają na jego dowolny przedruk i wykorzystanie (również w celach komercyjnych) pod następującymi warunkami: należy wyraźnie wskazać autora materiału oraz miejsce pierwotnej publikacji – Portal historyczny Histmag.org, a także nazwę licencji (CC BY-SA 3.0) wraz z odnośnikiem do jej postanowień. W przypadku przedruku w internecie konieczne jest także zamieszczenie dokładnego aktywnego odnośnika do materiału objętego licencją.

UWAGA: Jeśli w treści artykułu nie zaznaczono inaczej, licencja nie dotyczy ilustracji i filmów dołączonych do materiału – w kwestii ich wykorzystania prosimy stosować się do wskazówek w opisie pod nimi lub – w razie ich braku – o kontakt z redakcją: redakcja@histmag.org